قال اللّه عزّ و جلّ في كتابه العزيز :
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
و إذا استبطأت الرّزق فأكثر من الإستغفار ، فإنّ اللّه عزّ و جلّ قال في كتابه :
اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً ، يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ
يعني في الدنيا
وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ
يعني في الآخرة ؛ يا سفيان ! إذا حزنك أمر من سلطان أو غيره فأكثر من قول لا حول و لا قوّة إلّا باللّه ، فإنّها مفتاح الفرج و كنز من كنوز الجنّة .
[ الحديث 450 أفضل الوصايا و ألزمها أن لا تنسى ربّك ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب : ( مصباح الشريعة ) قال الصادق عليه السّلام : أفضل الوصايا و ألزمها أن لا تنسى ربّك ، و أن تذكره دائما و لا تعصيه ، و تعبده قاعدا و قائما ، و لا تغترّ بنعمته و اشكره أبدا ، و لا تخرج من تحت أستار عظمته و
هامش
نعمت داده شدى بنعمتى و باقى ماندن آن را دوست داشتى حمد و شكر خدا بسيار نما ، خداوند با عزت و جلال در كتاب عزيز خود فرمود :لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ( هر گاه سپاسگزارى نموديد نعمتها را البته براى شما افزون ميكنم ) و هر گاه روزى تو دير رسيد پس بسيار استغفار و طلب آمرزش بنما ، زيرا خداوند با عزت و جلال در كتاب خود فرمود : از خداى خود طلب آمرزش كنيد زيرا خداوند بسيار آمرزنده ( گناهان ) است ، تا بفرستد بر شما از آسمان باران بسيار و كمك دهد شما را بمالها و پسرها ، يعنى در دنيا ، و قرار دهد براى شما بوستان و باغاتى را ، يعنى در آخرت ، اى سفيان ! هر گاه ترا چيزى از طرف سلطان يا غير او محزون نمود پس
لا حول و لا قوة الا باللَّه
زياد بگو ، زيرا اين كلام ، كليد فرج و گشايش است و گنجى است از گنجهاى بهشت .
( 1 ) 450 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از مصباح الشريعه ) روايت شده است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : برترين سفارشها و لازمترين آنها اينست كه پروردگار خود را فراموش نكنى ، و هميشه او را ياد كنى ، و او را نافرمانى نكنى ، و پرستش كنى او را نشسته و ايستاده ، و به نعمت او مغرور نشوى و هميشه او را سپاسگزار باشى ، و خارج نشوى از زير پردههاى عظمت ( يعنى پوششهائى كه خداوند بواسطهء ستاريت و عظمت خود سرپوشى ميفرمايد مادامى كه بنده تجاوز از حد نكرده باشد ، و چنانچه تجاوز نمود ممكن است منتهى بتكذيب انبيا و كفر گردد ، و در قرآن كريم فرموده :ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِيعنى پس سرانجام اشخاصى كه اعمال ناشايسته نمودند و فرو رفتند در معاصى بسى بد شد و منتهى بكفر گرديد ، براى آنكه تكذيب