فمن عرفها لم يفرح لرجاء و لم يحزن لشقاء ، ألا و إنّ اللّه خلق الدّنيا دار بلوى و الآخرة دار عقبى ، فجعل بلوي الدّنيا لثواب الآخرة سببا ، و ثواب الآخرة من بلوي الدّنيا عوضا ، فيأخذ ليعطي و يبتلي ليجزي ، و إنّها لسريعة الذّهاب و وشيكة الإنقلاب ، فاحذروا حلاوة رضاعها لمرارة فطامها ، و اهجروا لذيذ عاجلها لكربة آجلها ، و لا تسعوا في عمارة قد قضي اللّه خرابها ، و لا تواصلوها و قد أراد اللّه منكم إجتنابها ، فتكونوا لسخطه متعرّضين و لعقوبته مستحقّين .
[ الحديث 456 صفة الدنيا و الآخرة ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( اعلام الدين للديلمي ) عن أنس بن مالك ، قال : سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم يقول : أيّها النّاس ! إتّقوا اللّه حقّ تقاته ، و اسعوا في مرضاته ، و أيقنوا من الدّنيا بالفناء ، و من الآخرة بالبقاء ، و اعملوا لما
هامش
راست ( يعنى كارهاى اين دنيا پيچيده است و صاف و مستقيم انجام نميگيرد ) پس هر كسى كه بشناسد دنيا را خوشحال نميشود براى اميدى كه دارد ، و محزون نميشود براى بدبختى دنيوى ( چون هيچ يك از خوشى و گرفتارى دنيا دوامى ندارد ) آگاه باشيد ، همانا خدا خلق كرده دنيا را خانهء زحمت و آخرت را خانهء جزا و پاداش ، پس قرار داد زحمت دنيا را سبب ثواب آخرت ، و قرار داد ثواب آخرت را عوض گرفتارى دنيا ، پس ميگيرد ( يعنى نعمتهائى كه در دار دنيا داده است ) براى اينكه عطا فرمايد از نعمتها و مقامات آخرت ، و گرفتار مىكند براى اينكه پاداش دهد ، و همانا دنيا بسرعت و زودى ميرود و انقلاب آن نزديكست ، پس بترسيد و كنارهگيرى كنيد از شيرينى لذتهاى حرام دنيا براى تلخى جدا شدن از آنها و گرفتارى بعقابها ، و دورى كنيد از لذت فعلى دنيا براى غصه و اندوه عاقبت دنيا ، و كوشش نكنيد در سازمانى كه به تحقيق حكم فرموده است خداوند خراب شدن آن سازمان را ، و متصل نكنيد خود را به دنيا ( يعنى بلذتهاى حرام دنيا ) و حال آنكه خداوند خواسته است از شما دورى جستن از ( حرامهاى ) آن را ، پس اگر چنين نموديد ( يعنى علاقمند گشتيد به دنيا ) خود را مورد غضب خدا و استحقاق عقاب قرار دادهايد .
( 1 ) 456 - و نيز در همان كتاب و باب : ( از اعلام الدين ديلمى ) از انس بن مالك روايت شده كه گفت شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه ميفرمود : اى مردم بپرهيزيد از خدا آن طور كه سزاوار پرهيزكاريست ( يعنى از اوامر و نواهى او سرپيچى نكنيد ) و كوشش كنيد در تحصيل خوشنودى او ، و ترديدى در سپرى شدن دنيا و دوام و هميشگى