الرّسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم و جوامع كلمه » ( تحف العقول ) و قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : خصلتان ليس فوقهما من البرّ شىء : الايمان باللّه و النّفع لعباد اللّه ، و خصلتان ليس فوقهما من الشرّ شيء : الشّرك باللّه و الضرّ لعباد اللّه .
[ الحديث 351 في ما أوصى به رسول الله صلّى اللّه عليه و آله ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( تحف العقول ) و قال له ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) رجل :
اوصني بشيء ينفعني اللّه به ، فقال ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم : ) أكثر ذكر الموت يسلّك عن الدّنيا ، و عليك بالشّكر يزيد في النّعمة ، و أكثر من الدّعاء فإنّك لا تدري متى يستجاب لك ، و إيّاك و البغي ، فإنّ اللّه قضى أنّه من بغي عليه لينصرنّه اللّه .
[ الحديث 352 المكر ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( تحف العقول ) و قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : أيّها النّاس ! إنّما بغيكم على أنفسكم ، و إيّاكم و المكر ، فإنّ اللّه قضى : و لا يحيق المكر السّىّء إلّا بأهله .
[ الحديث 353 فيما أوصى الله عز و جل رسوله ص ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ( تحف العقول ) و قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : أوصاني
هامش
عليه و آله و جوامع كلمات آن حضرت جمع آورى شده » ( در كتاب تحف العقول ) است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : دو خوى و صفت ( نيك ) است كه برتر از آن دو چيزى نيست : ايمان به خدا ، و سود و نفع رساندن به بندگان خدا ؛ و دو خوى و صفت زشت است كه چيزى بدتر از آن دو نيست : شرك به خدا ، و زيان و ضرر رساندن به بندگان خدا .
( 1 ) 351 - و نيز در همان كتاب و باب است كه مردى به آن حضرت عرضكرد : سفارش و موعظه فرما مرا به چيزى كه خداوند به آن مرا سود و نفع بخشد ، حضرت فرمود : بسيار به ياد مرگ باش كه دل ترا از دنيا بيرون برد ، و بر تو باد بشكر و سپاسگزارى نعمتهاى خدا تا موجب افزونى نعمتها بر تو گردد ، و بسيار دعا ( و تضرع ) كن ، زيرا تو نميدانى كه در چه زمان دعاى تو مستجاب مىشود ، و از ظلم و ستم نمودن بپرهيز ، همانا خداوند بر خود حتم فرموده كه هر كس بر او ستمى شود ويرا يارى فرمايد .
( 2 ) 352 - و نيز در همان كتاب و باب : ( در كتاب تحف العقول ) است كه آن حضرت فرمود : اى مردم ! همانا ظلم و ستم نمودن شما زيان و ضررش بر خود شماست ، و بپرهيزيد از حيله و مكر ، همانا خداوند حكم فرموده كه فرو نگيرد مكر و حيلهء بد ، جز صاحبان مكر را ( مكر دو قسم است : مكر نمودن مؤمن بكافر در جنگ ؛ مكر كافر و فاسق كه مؤمن را از راه خدا باز دارد يا مال و عرض او را ببرد ) .
( 3 ) 353 - و نيز در همان كتاب و بابست كه آن حضرت فرمود : پروردگارم سفارش نمود