و هى مسؤولة عنهم ، و العبد راع على مال سيّده و هو مسؤول عنه ؛ ألا فكلّكم راع و كلّكم مسؤول عن رعيّته .
[ الحديث 295 إذا أراد اللّه عزّ و جلّ بقوم خيرا أهدى إليهم هديّة ]
و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) و عنه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : إذا أراد اللّه عزّ و جلّ بقوم خيرا أهدى إليهم هديّة ؛ قيل : و ما تلك الهديّة يا رسول اللّه صلّى اللّه عليك ؟
قال : الضّيف ينزل برزقه و يرحل و قد غفر لأهل المنزل .
[ الحديث 296 في صدقة يحبّها اللّه و رسوله ؟ ]
و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) أبو أيّوب الأنصاري ، قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : يا أبا أيّوب ! ألا اخبرك و أدلّك على صدقة يحبّها اللّه و رسوله ؟ تصلح بين النّاس إذا تفاسدوا و تباعدوا .
[ الحديث 297 لا يزال النّاس بخير ما لم يستعجلوا ]
و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) و قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : لا يزال النّاس بخير ما لم يستعجلوا ، قيل : يا رسول اللّه صلّى اللّه عليك ، و كيف يستعجلون ؟ قال : يقولون :
دعونا فلم يستجب لنا .
هامش
مراقب و نگهبانست و از اهل خانهء شوهر و فرزندانش پرسش مىشود ؛ و بنده بر مال مولاى خود مراقب و نگهبانست و از مال مولاى او از وى پرسش مىشود ؛ آگاه باشيد ، پس تمام شما نگهبانانيد و تمامى شما از رعاياى خود پرسش ميشويد .
( 1 ) 295 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل كتاب ) از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : هر گاه اراده فرمايد خداوند با عزت و جلال بجماعتى خيرى را ، بايشان هديهاى عطا ميفرمايد ، عرض شد : چيست آن هديه ، اى رسول خدا درود خداوند بر تو ؟
فرمود : ميهمانست كه وارد مىشود با روزى خود و كوچ مىكند در حالى كه گناه اهل منزل آمرزيده شده .
( 2 ) 296 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل كتاب ) از ابو ايوب انصارى روايت شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : اى ابا ايوب ! آگاه باش ، دلالت و راهنمائى ميكنم ترا بصدقهاى كه دوست ميدارد آن را خدا و رسول او ( آن صدقه اينست كه ) سازش دهى بين مردم را هر گاه اختلاف و دشمنى بين آنان باشد و از يك ديگر دورى كنند .
( 3 ) 297 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل كتاب ) از آن حضرت روايت شده كه فرموده :
هميشه مردم در خير و سعادت باشند تا زمانى كه عجله و شتاب نمىكنند ، عرض شد : اى رسول پروردگار درود خدا بر تو باد ، چگونه عجله و شتاب ميكنند ؟ فرمود : ميگويند