و أخاف ذنوبي ، فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : لا يجتمعان في قلب عبد في مثل هذا الموطن إلّا أعطاه اللّه ما يرجو و آمنه ممّا يخاف .
[ الحديث 288 في السؤال من الله بعد صلاة الجماعة ]
و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) أبو سعيد الخدري ، قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : إنّ اللّه عزّ و جلّ يستحيي من عبده إذا صلّى في جماعة ثمّ سأله حاجة أن ينصرف حتّى يقضيها .
[ الحديث 289 من خزن لسانه ستر اللّه عورته ]
و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) و قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : من خزن لسانه ستر اللّه عورته ، و من كفّ غضبه كفّ اللّه عنه عذابه ، و من اعتذر إلى اللّه عزّ و جلّ قبل عذره و تجاوز عنه .
[ الحديث 290 أعظم الناس همّا المؤمن الّذي يهتمّ لدنياه و آخرته ]
و فيه أيضا : ( أوائل الكتاب ) قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : أعظم الناس همّا المؤمن
هامش
چگونه خود را ( در اين حال ) مىيابى ؟ عرضكرد : اى رسول خدا ! برحمت پروردگار اميدوار و از گناهان خويش خائف و ترسانم ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود :
بيم و اميد جمع نميشود در دل بندهاى در چنين حال ، مگر آنكه عطا فرمايد او را خداوند آنچه اميد دارد و ايمن گرداند او را از آنچه ميترسد .الهى يمنينى رجائى سلامتا * و قبح خطيئاتى على يشنع( 1 ) 288 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل كتاب ) از ابو سعيد خدرى نقل شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : بدرستى كه خداى با عزت و جلالت حيا ميفرمايد از بندهء خود هر گاه به جماعت نماز گذارد پس از آن از خداوند حاجت و نيازى را مسألت نمايد اينكه منصرف شود بدون قضا و برآورده شدن حاجتش تا آنكه خداوند برآورد حاجت و مطلبش را ( مراد از حيا كه نسبت به خداوند داده مىشود نتيجهء آنست كه قضاى حاجت بنده و نوميد نكردن او است ) .
( 2 ) 289 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل كتاب ) است كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : كسى كه زبان خود را ( از گفتار بد ) نگاهدارى كند ، خداوند بپوشاند عورت او را ( مراد از عورت چيزهائى است كه شخص ميل ندارد ديگران بر آن آگاه شوند ) و كسى كه جلوى غضب خود را بگيرد حفظ نمايد خداوند او را از عذاب خويش ، و كسى كه عذرخواهى نمايد ( از گناهان خود ) بسوى پروردگار با عزت و جلال ، خداوند عذر او بپذيرد و از او درگذرد .
( 3 ) 290 - و نيز در همان كتاب : ( اوائل كتاب ) حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله