و نيز گفته است : اگر حق تعالى لذّتى را كه شبزندهداران از شب مىبرند عوض ثواب اعمال آنها قرار دهد اين عوض از اعمال آنها بيشتر خواهد بود .
يكى از دانشمندان گفته است : در دنيا وقتى نيست كه شبيه نعمتهاى بهشتيان باشد جز آنچه اهل طاعت در شب از مناجات با پروردگار در دل خود مىيابند .
دانشمند ديگرى گفته است : لذّت مناجات از دنيا نيست ، از بهشت است كه خداوند آن را براى دوستانش قرار داده است ، و ديگران از آن بىبهرهاند .
ابن منكدر گفته است : از لذّات دنيا جز سه چيز باقى نمانده است : نماز شب ، ديدار برادران و نماز جماعت .
يكى از عرفا گفته است : خداوند در سحرها به دلهاى بيداران نظر و آنها را پرنور مىكند ، و فوايدى به دلهاى آنان مىرسد و پيوسته كسب نور مىكنند ، سپس از آنچه حاصل مىكنند از قلوب آنها در دلهاى غافلان پخش مىشود .
يكى از عالمان پيشين گفته است : خداوند سبحان به يكى از صدّيقان وحى فرمود كه مرا از ميان بندگانم بندگانى است كه مرا دوست مىدارند ، من هم آنها را دوست مىدارم ، مشتاق من هستند ، من هم مشتاق آنانم ، مرا ياد مىكنند . من هم آنها را ياد مىكنم ، مرا در نظر دارند . من هم آنها را در نظر دارم ، اگر راه آنها را دنبال كنى تو را دوست مىدارم ، و اگر از آن منحرف شوى تو را دشمن خواهم داشت . عرض كرد : اى پروردگار من نشانه آنان چيست ؟ فرمود : در روز سايهها را رعايت مىكنند همان گونه كه شبان گوسفندان را رعايت مىكند « 54 » ، و به غروب آفتاب چنان مشتاقند كه پرنده به آشيانه خود اشتياق دارد ، هنگامى كه شب مىشود و تاريكى همه جا را فرا مىگيرد و هر دوستى با دوست خود خلوت مىكند آنان به پا مىخيزند ، و پيشانى بر زمين مىنهند و با من راز و نياز مىگويند ، و نعمتهاى مرا سپاسگزارى مىكنند . برخى از آنان فرياد مىزنند ، برخى گريه مىكنند ، بعضى آه مىكشند ، و بعضى شكوه مىكنند . و آنچه را به خاطر من
هامش
( 54 ) يعنى : براى گزاردن اوراد مراقب حركات سايهها و گذشتن لحظات هستند .