از طلوع خورشيد تا ظهر دو ورد ، و از ظهر تا عصر دو ورد ، و از عصر تا غروب نيز دو ورد است . در شب چهار ورد است : از مغرب تا هنگام خوابيدن دو ورد ، و از نيمه آخر شب تا طلوع صبح دو ورد . ما وظيفه هر ورد و فضيلت آن و آنچه را بدان مربوط مىشود ذكر مىكنيم :
ورد اوّل
( 1 ) وقت آن بين طلوع صبح تا دميدن خورشيد است و اين وقتى شريف مىباشد ، و دليل شرافت و فضيلت آن اين است كه خداوند به آن قسم ياد كرده و فرموده است :
وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ
« 21 » و خود را بدان ستوده و فرموده است :
فالِقُ الْإِصْباحِ
« 22 » و نيز :
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
« 23 » ؛ و نيز با بازگرفتن سايه ( شب ) قدرت خود را اظهار كرده و فرموده است :
ثُمَّ قَبَضْناهُ إِلَيْنا قَبْضاً يَسِيراً
و آن وقت گرفتن سايه شب به سبب گسترش نور خورشيد است ، و با آيات ،
فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ ،
و :
سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ *
؛ و :
وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ
؛ و :
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
، مردم را به تسبيح در اين وقت ارشاد فرموده است .
ترتيب وردها و ورد اوّل
( 2 ) ترتيب وردها اين است كه چون انسان از خواب بيدار شود بايد نخست خدا را ياد كند و بگويد : الحمد للّه الّذي أحيانا بعد ما أماتنا و اليه النشور . . . تا آخر اين دعا كه ما آن را در آداب بيدار شدن از خواب در كتاب دعوات ذكر كردهايم . و در حال گفتن دعا جامهاش را بپوشد و نيّت كند كه براى امتثال امر الهى و طلب يارى براى عبادت او ستر عورت مىكند بىآنكه قصد ريا و يا خودآرايى داشته باشد . سپس اگر احتياج دارد به
هامش
( 21 ) تكوير / 18 : . . . و صبح هنگامى كه نفس برآورد .
( 22 ) انعام / 96 : او شكافنده صبح است .
( 23 ) فلق / 2 : بگو پناه مىبرم به پروردگار سپيده صبح .