اجابت مىكنم . » « 128 » غزّالى اين ادب را با آداب دهگانهاى كه ذكر كرده بيان داشته است و سزاوار بود كه آن را ادب جداگانهاى قرار مىداد .
7 - تقدّم در دعا پيش از بروز حاجت ، پيامبر خدا ( ص ) به ابى ذرّ فرمود : « آيا كلماتى را به تو ياد ندهم كه خداوند به سبب آنها به تو نفع رساند ؟ » عرض كرد : آرى اى پيامبر خدا ، فرمود : « خدا را به ياد داشته باش تا او را در پيش روى خود ببينى ، در خوشى با خدا آشنا باش ، تا در سختى تو را بشناسد . » « 129 » هارون بن خارجه از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « دعا در حال راحتى و آسايش نيازمنديهاى در حال بلا را بر طرف مىكند . » « 130 » در خبر صحيح آمده كه آن حضرت فرموده است : « هر كس در دعا پيشى جويد دعايش به هنگام نزول بلا اجابت مىشود ، و گفته مىشود : صداى آشنايى است و از بالا رفتن به آسمان ممنوع نمىشود ؛ و كسى كه در دعا پيشدستى نكند چون بلا به او رسد دعايش مستجاب نمىشود و فرشتگان مىگويند : اين آواز را نمىشناسيم . » « 131 » از آن حضرت روايت شده كه فرموده است : « جدّم مىفرمود : در دعا پيشدستى كنيد ، زيرا چون بندهاى بسيار دعا كند و بلايى به او رسد و به دنبال آن دعا كند ، گفته مىشود : آوازى آشناست ، و اگر بسيار دعا نكند و بلايى به او رسد و به دنبالش دعا كند به او گفته مىشود : تا به امروز كجا بودى ؟ » « 132 » و نيز فرموده است : « علىّ بن الحسين ( ع ) مىفرمود دعا پس از نزول بلا سودى ندارد . » « 133 »
هامش
( 128 ) عدّة الدّاعى ، ص 127 .
( 129 ) المكارم طبرسى . ص 539 بطور مسند و معنعن ( در تمام سلسله سند تصريح به لفظ عن فلان شده ) از ابى الاسود دوئلى ، او گفته است : به ربذه درآمدم و بر ابو ذر غفّارى وارد شدم . سپس حديث مزبور را ذكر كرده است .
( 130 ) كافى ، ج 2 ، ص 472 .
( 131 ) كافى ، ج 2 ، ص 472 .
( 132 ) كافى ، ج 2 ، ص 472 .
( 133 ) كافى ، ج 2 ، ص 472 .