« 24 » ، و فرمود : « در اين جا خداوند براى ذكر حدّ و اندازهاى مقرّر نكرده است .
پدرم بسيار ذكر خدا مىگفت ، بسا همراه او حركت مىكردم و او به ذكر خداوند مشغول بود ؛ با او طعام مىخوردم و او در همين حال ذكر مىگفت ؛ با مردم گفتگو مىكرد ليكن اين امر او را از ذكر خدا باز نمىداشت ، مىديدم زبانش به سقف دهانش چسبيده در حالى كه لا إله الّا اللّه مىگفت . ما را به گرد خود جمع و امر مىكرد كه تا طلوع خورشيد به ذكر خدا مشغول باشيم . و به هر كدام از ما كه مىتوانست قرائت قرآن كند دستور قرائت مىداد و به آن كه نمىتوانست امر به ذكر مىكرد . خانهاى كه در آن قرآن خوانده گردد و زياد در آن ذكر خدا گفته شود بركت آن زياد مىگردد ، و فرشتگان در آن حاضر و شياطين از آن دور مىشوند ، و همچون ستارگان تابانى كه براى مردم زمين نورافشانى مىكنند براى اهل آسمان مىدرخشد . خانهاى كه در آن قرآن نمىخوانند و در آن ذكر خدا گفته نمىشود بركت آن كم مىشود و فرشتگان از آن دور ، و شياطين در آن حاضر مىشوند . پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « آيا مىخواهيد شما را به بهترين اعمالتان خبر دهم ؟ عملى كه بيش از هر چيز درجات شما را بالا مىبرد و در نزد پروردگارتان پاكيزهترين اعمال و از دينار و درهم و ديدار دشمن كه او را بكشيد يا كشته شويد بهتر است ؟ » عرض كردند : آرى اى پيامبر خدا ! فرمود : « آن بسيار ذكر خدا گفتن است . » سپس على ( ع ) فرمود : « مردى نزد پيامبر خدا ( ص ) آمد و عرض كرد : بهترين اهل مسجد كيست ؟ فرمود : آن كه بيشتر از همه ذكر خدا گويد . و پيامبر ( ص ) فرمود : كسى كه به او زبان ذكرگويى داده شده بيقين خير دنيا و آخرت به او عطا گرديده است . » و در بارهء قول خداوند :
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ
« 25 » فرمود : يعنى « اعمال خيرى را كه براى خدا انجام مىدهى زياد مشمار . » « 26 » و نيز فرموده است : « خداوند به موسى ( ع ) وحى فرمود : به زيادى مال خوشحال
هامش
( 24 ) احزاب / 41 و 42 : اى كسانى كه ايمان آوردهايد خدا را بسيار ياد كنيد . و صبح و شام او را تسبيح گوييد .
( 25 ) مدّثر / 6 : و منّت مگذار و عملت را بزرگ مشمار .
( 26 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 498 ، شماره 1 .