تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى ) — صفحة 373

مساهمون:

ص٣٧٣
مباش ، و ياد مرا در هيچ حالى ترك مكن ، زيرا زيادى مال آخرت را از ياد مىبرد ، و ترك ياد من دل را سخت و قسى مىكند . » « 27 » از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت است كه فرمود : « در توراتى كه تحريف نگرديده نوشته شده است كه موسى ( ع ) به پروردگار عرض كرد : « بار الها مجالسى براى من پيش مىآيد كه تو گراميتر و بزرگترى از آن كه تو را در آن جا ياد كنم ، حق تعالى فرمود : ياد من در هر حالى خوب است . » « 28 » از ابى عبد اللّه ( ع ) نقل شده كه فرموده است : « باكى نيست كه انسان به هنگام بول كردن ذكر خدا بگويد ، زيرا آن در هر حالى پسنديده است ، و از اين كه ذكر خدا بگويى خسته مشو . » « 29 » و نيز از آن حضرت روايت شده است كه : « صاعقه به گوينده ذكر خدا اصابت نمىكند . » « 30 »

فضيلت مجالس ذكر

( 1 ) پيامبر ( ص ) فرموده است : « هر گروهى كه در محفلى با هم بنشينند و ذكر خدا بگويند ، فرشتگان به گرد آنها در مىآيند و رحمت الهى آنها را فرا مىگيرد و خداوند در ميان مقرّبان خود آنها را ياد مىكند . » « 31 » و نيز فرموده است : « هر دسته‌اى گرد هم آيند ذكر خدا گويند و بدين كار جز خشنودى او را نخواهند ندا كننده‌اى از آسمان آنها را ندا مىكند برخيزيد كه شما آمرزيده شده‌ايد و گناهان شما به حسنات بدل شده است . » « 32 »
هامش
( 27 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 497 ، شماره 7 و 8 و 6 . ( 28 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 497 ، شماره 7 و 8 و 6 . ( 29 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 497 ، شماره 7 و 8 و 6 . ( 30 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 500 شمارهء 2 . ( 31 ) صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 72 ؛ مسند احمد ، ج 3 ، ص 33 ؛ ترمذى ، ج 12 ، ص 271 همگى از حديث ابى هريره و ابو سعيد خدرى . ( 32 ) مسند احمد ، ج 3 ، ص 142 .