آلائك ربّ اكذّب ، مىفرمود : و به همين گونه نسبت به آيات ديگر . ظاهرا آن حضرت آنچه را مناسب هر آيه بوده بيان مىفرموده است « 37 » .
براى ختم قرآن دعاهاى مشهورى است . بهترين و كاملترين آنها دعايى است كه در صحيفهء سجّاديهء امام علىّ بن الحسين ( ع ) وارد شده است « 38 » .
9 - بلند خواند قرآن
( 1 ) شك نيست كه انسان ناگزير است قرآن را چنان بخواند كه خودش بشنود ؛ امّا بلند خواندن آن به گونهاى كه آن را به گوش ديگرى برساند از جهتى مستحبّ و از جهت ديگر مكروه است . روايتى كه از پيامبر اكرم ( ص ) نقل شده است دلالت بر استحباب پنهانى خواندن قرآن دارد ، چه فرموده است : « فضيلت پنهان خواندن قرآن بر تلاوت آشكار آن مانند فضيلت صدقهء پنهان بر صدقهء آشكار است . » « 39 » و با عبارتى ديگر فرموده است : « خوانندهء قرآن در آشكار مانند دهندهء صدقه در آشكار و خوانندهء آن در پنهانى ماننده دهندهء صدقه در پنهانى است . » « 40 » در خبرى كه مفهوم عامّ دارد آمده است : « عمل پنهانى بر عمل آشكار هفتاد برابر برترى دارد . » « 41 » همچنين فرموده است :
بهترين روزى آن است كه نياز را برآورد و بهترين ذكر آن است كه پنهان باشد . » « 42 » در خبر آمده است : « قرائت خود را در بين مغرب و عشاء بر يكديگر آشكار نكنند . » « 43 » سعيد بن مسيّب يك شب در مسجد پيامبر ( ص ) شنيد عمر بن عبد العزيز كه
هامش
( 37 ) كافى ، ج 1 ، ص 19 ، تهذيب ، ج 1 ، ص 171 و 221 و 247 ؛ ثواب الاعمال .
( 38 ) دعاى 42 كه آغاز آن اين است : اللّهم صلّ على محمد و آله و أفرشني مهاد كرامتك .
( 39 ) به اين حديث با اين الفاظ آگاهى نيافتم .
( 40 ) سنن ابى داوود ، ج 1 ، ص 306 ، ترمذى ، ج 11 ، ص 41 و گفته است : اين حديث حسن و غريبى است ؛ الكبير طبرانى از دو طريق با الفاظى ديگر ؛ مجمع الزّوائد ، ج 2 ، ص 266 .
( 41 ) الشعب بيهقى ، المغنى ، وسائل الشيعه باب استحباب العبادة في السّر . . . از ابواب مقدمة العبادات .
( 42 ) احمد ، ابن حبان و بيهقى از سعد بن ابى وقّاص به سند صحيح ، الجامع الصغير باب الخاء .
( 43 ) سنن ابو داوود ج 1 ، ص 306 ، بدون ذكر مغرب و عشاء ، مسند احمد ، ابو يعلى با ، الفاظى ديگر ، مجمع الزّوائد ، ج 2 ، ص 265 .