تا آن كه را به هلاكت افتاده نجات بخشد ، و كسى را كه از هر سو گرفتار گرديده رهايى دهد ، زيرا انديشيدن حيات دل بيناست همان گونه كه جوياى نور در تاريكيها راه را به وسيله نور مىپيمايد ، بر شما باد كه خود را نيكو برهانيد و كم انتظار بريد . » « 17 » و نيز به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه : پيامبر ( ص ) فرموده است : « من نخستين كسى هستم كه در روز قيامت با كتاب خدا و خاندانم بر خداوند عزيز جبّار وارد مىشوم و پس از آن امّتم ، سپس از آنها مىپرسم كه با كتاب خدا و خاندانم چه كرديد ؟ » « 18 » و حديث ثقلين كه مورد اتّفاق شيعه و سنّى مىباشد مشهور است ، حديث مذكور پيش از اين با الفاظ مختلف در كتاب قواعد عقايد « 19 » ذكر شده است .
و نيز به سند خود از آن حضرت روايت كرده كه : پيامبر خدا ( ص ) فرموده است :
« همانا سزاوارترين مردمان به ترس از خدا در نهان و عيان كسى است كه نگهدار قرآن است . و شايستهترين مردم در آشكار و نهان به نماز خواندن و روزه گرفتن كسى است كه نگهدار قرآن است ، سپس به آواز بلند فرمود : اى دارندهء قرآن به وسيله آن فروتنى پيشه كن تا خدا تو را بلند مرتبه گرداند . و با آن تكبّر و برترىجويى مكن تا تو را خوار و زبون سازد ، اى نگهدار قرآن خود را براى خدا بدان بياراى تا خدايت بدان بيارايد . و خود را براى مردم به آن آرايش مده تا خدا تو را زشت و رسوا گرداند . كسى كه قرآن را از آغاز تا انجام ( با تدبّر و فهم ) ختم كند مانند اين است كه نبوّت را در دل خود جاى داده ، ليكن به او وحى نمىرسد ؛ و آن كه قرآن را گرد آورد شايسته اوست كه هر كس نسبت به او نادانى و ستم كند او در بارهاش ستم و نادانى نكند ، و در برابر كسى كه بر او خشم گيرد خشمگين نگردد ، و به كسى كه به او تندى كند تند نشود . بلكه براى حرمت قرآن و بزرگداشت آن عفو كند و چشم پوشد و بيامرزد و شكيبايى ورزد . و هر كس قرآن به دو
هامش
( 17 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 598 ، شماره 2 .
( 18 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 600 ، شماره 4 .
( 19 ) ج 1 ، ص 193 .