جويد و پيگيرى كند ؛ سپر براى كسى است كه بدان مجهّز شود ، دانش است براى كسى كه فرا گيرد ؛ خبر است براى كسى كه نقل كند ، و حكم است براى كسى كه داورى كند . » در كافى به سند خود از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « در وصيّت امير مؤمنان ( ع ) به اصحابش آمده است : « بدانيد قرآن در روز هدايت و در شب تاريك روشنى است و اين بر حسب تلاش و نياز است . » « 24 » و نيز به سند خود از زهرى نقل كرده كه گفته است : « از علىّ بن الحسين ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : « آيههاى قرآن گنجينههاى علمند . هر زمان گنجينهاى را بگشايى شايسته است به آنچه در آن است نظر كنى و بينديشى . » « 25 » و نيز به همين سند روايت كرده كه گفته است : « علىّ بن الحسين ( ع ) فرمود : « اگر همهء آنهايى كه ميان مشرق و مغربند بميرند چون قرآن با من است دچار وحشت نمىشوم . » و نيز آن حضرت هنگامى كه ملك يوم الدّين را قرائت مىفرمود آن قدر آن را تكرار مىكرد كه نزديك بود بميرد . « 26 » و نيز به همين سند نقل كرده كه به علىّ بن الحسين ( ع ) عرض كردم : كدام يك از اعمال افضل است ؟ فرمود : « حالّ مرتحل » ؛ عرض كردم : حالّ مرتحل چيست ؟ فرمود :
« گشودن قرآن و ختم آن ، هر زمان قرآن را شروع كند آن را به پايان برساند . » « 27 » و نيز به سند خود از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « قرآن در روز قيامت با نيكوترين چهره وارد مىشود و از برابر مسلمانان عبور مىكند ، آنان مىگويند : اين مردى از ماست ، و پس از آن از مقابل پيامبران مىگذرد آنان نيز مىگويند :
او از ماست . سپس از برابر فرشتگان مقرّب عبور مىكند ، آنان مىگويند : او از ماست ، تا اين كه بر پروردگار متعال وارد مىشود ، و مىگويد : پروردگارا ! فلان فرزند فلان روزهاى گرم دنيا را با تشنگى بسر برده و شبهايش را به بيدارى گذرانده ، و فلان فرزند فلان
هامش
( 24 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 600 ، شماره 6 .
( 25 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 602 و 609 .
( 26 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 602 و 609 .
( 27 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 605 .