مىگويم : معناى اين حديث و مقصود از اصحاب و كارهايى كه كردهاند بر اهل معرفت و صاحبان خرد پوشيده نيست ، و روشن است كه اصحاب به همهء امّت گفته نمىشود .
غزّالى مىگويد : اگر حرمت شريعت پيامبر ( ص ) را هر چند در دقيقهاى از دقايق ترك كنى نبايد ايمن باشى از اين كه انحراف تو از راه ميان تو و او حايل شود ؛ با اين حال اميدوار باش كه خداوند ميان تو و او مانعى قرار ندهد چه خداوند ايمان را روزى تو ساخته و تو را از وطنت براى زيارت او برانگيخته بىآن كه قصد تجارت و يا جلب منفعت دنيوى داشته باشى بلكه به محض محبّت خود نسبت به او و اشتياقى كه به ديدن آثار و مشاهدهء در و ديوار روضهاش داشتهاى نفس تو اين سفر را به جبران عدم توفيق تو در زيارت شخص آن حضرت تجويز كرده است . از اين رو چقدر سزاوار است كه خدا به ديده رحمت به تو بنگرد .
چون به مسجد النّبىّ رسيدى به يادآور كه واجبات الهى نخست در همين محلّ اقامه شده و بهترين خلق خدا چه در حيات و چه در ممات در همين جا گرد آمده بودند بنابر اين بسيار اميدوار باش كه با دخول به اين مكان خداوند تو را مورد ترحّم قرار دهد لذا با خشوع و تعظيم به مسجد وارد شو ، و چقدر براى اين محلّ سزاوار است كه خواهان خشوع از هر دل مؤمنى باشد .
21 - زيارت پيامبر خدا ( ص ) :
( 1 ) چنان كه پيش از اين ذكر كرديم بايد در پيش روى آن حضرت بايستى و او را به همان گونه كه در حال حيات بايد زيارت كرد زيارت كنى ، و به قبر او نزديك مشو ، مگر به مقدارى كه اگر در حال حيات مىبود مىتوانستى به او نزديك شوى ، و بدان كه او حضور و ايستادن و زيارت تو را مىداند ، و سلام و صلوات تو به او مىرسد . در خيال خود رخسار كريم او را در حالى كه در لحد مقابل تو قرار دارد تصوّر كن و پايگاه رفيع او را به خاطر آور ، از آن حضرت روايت شده كه : « خداوند متعال فرشتهاى را به قبر او گماشته تا سلام هر كسى از امّتش را كه به او سلام كند به وى