فصل : اسرار و دقايق حجّ طبق آنچه از امام صادق ( ع ) نقل شده است
( 1 ) مىگويم : ما اين گفتار را با آنچه از مولاى ما امام صادق ( ع ) در اسرار حجّ و دقايق آن وارد شده براى كسب تبرّك به كلام آن حضرت و حسن ختام به پايان مىبريم .
در مصباح الشريعه از آن حضرت روايت شده كه فرموده است : « هر گاه خواستى حجّ به جا آورى دلت را براى توجّه به خداوند از هر مشغوليّت و هر گونه حجاب تهى ساز ، و تمامى امور خويش را به خداوند واگذار ، و در همهء حركات و سكناتى كه از توبه ظهور مىرسد به خدا توكّل كن و تسليم قضا و قدر و فرمان او باش ؛ و دنيا و آسايش و مردم را واگذار و حقوقى را كه از جهت مخلوقان بر ذمّهء تو است ادا كن ، و بر زاد و راحله و ياران و نيرو و جوانى و مال خود تكيه مكن ، زيرا بسا اينها دشمن و مايه و بال تو شوند ؛ چه كسى كه طالب خشنودى خداست و بر غير او تكيه مىكند خداوند آن غير را و بال و دشمن او قرار مىدهد تا بداند او و هيچ كس ديگر را جز به حفظ و توفيق او نيرو و چارهاى نيست ، بنابر اين به گونهاى آماده اين سفر باش كه گويا از آن باز نمىگردى و مصاحبت خود را با همراهان نيكو كن و پيوسته اوقات فرايض الهى و سنّتهاى پيامبر ( ص ) و آنچه را از ادب و بردبارى و شكيبايى و شكر و مهربانى و بخشش و دهش توشه بر تو واجب مىشود مراعات كن . سپس از گناهان خويش با آب خالص توبه غسل كن ، و جامهء صدق و صفا و خضوع بر تن كن ، و از هر چيزى كه تو را از ذكر خدا باز دارد و از طاعت او محجوب سازد محرم شو ، و تلبيه بگو ؛ تلبيهاى كه معنايش اجابت صادقانه و بى شايبه و پاكيزه براى خداوند متعال در پاسخ نداى او باشد و اين در حالى صورت گيرد كه بر عروة الوثقاى او چنگ زنى ، و با قلب خويش به همراه فرشتگان بر گرد عرش طواف كن همچنان كه با نفس خويش به همراه مسلمانان پيرامون كعبه طواف مىكنى ، و از هوسهاى خود هروله كن ، و از نيرو و توان خويش بيزارى جو ، و با رفتن به سوى منا از غفلتها و لغزشهاى خود بيرون شو ، و چيزى را كه براى تو روا نيست و شايستگى آن را