بپيمايد و درهم را در راه خير صرف كند و اين سزاوارتر است از آن كه درهم را به مكارى دهد تا عوض رنجى باشد كه به حيوان داده است ، و اگر نفس او نتواند هم مشقّت تن و هم نقصان مال را تحمّل كند آنچه او گفته است دور از صواب نيست .
مىگويم : از طريق شيعه آنچه در كتاب تهذيب از امام صادق ( ع ) روايت شده دليل اين مطلب است . آن حضرت فرموده است : « خداوند به چيزى سختتر و با فضيلتتر از پياده رفتن ( به سوى خانهاش ) عبادت نشده است . » « 8 » و نيز از آن حضرت روايت است : « سواره رفتن افضل از پيادهروى است چه پيامبر خدا ( ص ) سواره مىرفت . » « 9 » در روايت ديگرى است : « سواره رفتن شما نزد من محبوبتر است زيرا انسان براى دعا و عبادت قويتر خواهد بود . » « 10 » و نيز در روايت ديگرى آمده است : « پياده نرويد و سواره راه را طىّ كنيد . » عرض شد : به ما خبر رسيده كه حسن بن على ( ع ) بيست بار پياده حجّ كرد ، فرمود : « حسن بن على راه را پياده مىپيمود و محملها و مركبهايش در كنار او حركت مىكردند . » « 11 » در الفقيه از امام صادق ( ع ) نقل شده كه از آن حضرت پرسيدند پياده رفتن ( به حجّ ) افضل است يا سواره ؟
فرمود : اگر انسان توانگر باشد و پياده ( به حجّ ) رود تا هزينهاش كمتر شود سوارى افضل است . » « 12 »
6 - از نشستن در محمل اجتناب كند ،
( 1 ) مگر آن كه بيم داشته باشد كه به سبب عذرى نتواند بر شتر بىمحمل سوار شود و خود را نگهدارد و در اين امر دو چيز مقصود است :
1 - كم كردن رنج شتر زيرا محمل او را آزار مىدهد .
2 - پرهيز از روش متنعّمان و متكبّران .
هامش
( 8 ) همان مأخذ ، ص 448 .
( 9 ) همان مأخذ ، ص 448 .
( 10 ) همان مأخذ ، ص 448 .
( 11 ) تهذيب ، ص 448 .
( 12 ) همان مأخذ ، ص 208 ، شماره 55 .