عن خطيئتى و تجعل التّقوى من الدّنيا زادي و تقلبني مفلحا منجحا مستجابا لي بأفضل ما يرجع به أحد من وفدك و حجّاج بيتك الحرام .
براى خود ، پدر و مادر ، فرزندان ، خانواده ، مال و دارايىات و برادران و خواهران مؤمن بسيار دعا كن چه آن جا محلّى شريف و عظيم و وقوف در آن جا واجب است .
هنگامى كه خورشيد دميد هفت بار در پيشگاه خداوند به گناهانت اعتراف كن ، و هفت بار از او بخواه كه به تو توفيق توبه دهد ، و هنگامى كه در مزدلفه جمعيّت زياد و جا تنگ شد به سوى مأزمين « 24 » بالا روند . پايان گفتار صدوق مىگويم : بودن در مشعر الحرام به حدّى كه صدق وقوف كند ركن است . هر كس آن را بعمد ترك كند حجّى براى او نيست ، و اگر به سبب عذرى آن را ترك كرده است هر چند پيش از زوال باشد آن را تدارك كند و در غير اين صورت بنا به قول اصحّ حجّ او باطل است ، هر چند وقوف اختيارى عرفه را درك كرده باشد .
هشتم . در كوچ كردن از مشعر الحرام به منا
( 1 ) و اداى مناسك آن : صدوق در الفقيه گفته است : هنگامى كه خورشيد بر كوه ثبير « 25 » بتابد و شتران جاى پاى خود را ببينند به منا كوچ كن . مبادا پيش از طلوع خورشيد كوچ كنى كه در اين صورت بر تو واجب خواهد شد يك گوسفند قربانى كنى ، هنگامى كه رهسپار منا مىشوى با آرامش و وقار حركت كن . اگر پياده راه مىپيمايى و يا اگر سوارهاى در رفتن حدّ ميانه را انتخاب كن و بر تو است كه پيوسته استغفار كنى ، چه خداوند متعال فرموده است :
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
؛ و پس از كوچ كردن مردم از مشعر الحرام توقّف در آن كراهت دارد . بارى چون به وادى محسّر رسيدى و آن بيابان بزرگى ميان مزدلفه و مناست و به منا نزديكتر است به مقدار صد گام با شتاب حركت كن و اگر سواره هستى مركب خود را اندكى به سرعت درآور و بگو : ربّ اغفر و ارحم و
هامش
( 24 ) مأزمين دو تنگه است كه يكى ميان مزدلفه و عرفه و ديگرى بين مكّه و مناست .
( 25 ) ثبير به تقديم ثاى سه نقطه بر باى يك نقطه نام كوهى ميان مكّه و مناست و از منا ديده مىشود و رو به سمت مكّه در طرف راست قرار دارد .