آمرزش از خداوند از آن جا كوچ كن چه حقّ تعالى فرموده است :
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ
« 22 »
وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
زرعه از ابى بصير روايت كرده كه ابى عبد اللّه ( ع ) فرموده است : « چون روز عرفه آفتاب غروب كرد بگو : أللّهم لا تجعله آخر العهد من هذا الموقف و ارزقنيه أبدا ما ابقيتني و اقلبني اليوم مفلحا منجحا مستجابا لي مرحوما مغفورا لي بافضل ما ينقلب به اليوم أحد من و فدك و حجّاج بيتك الحرام ، و اجعلني اليوم من اكرم و فدك عليك و أعطني أفضل ما أعطيت أحدا منهم من الخير و البركة و الرحمة و الرّضوان و المغفرة ، و بارك لي فيما أرجع إليه من اهل و مال او قليل او كثير و بارك لهم فيّ . » چون از آن جا كوچ كنى در راه رفتن روش ميانه را برگزين و بر تو است كه با آرامش و وقار باشى و وجيف را كه نوعى راه رفتن شتر است و بسيارى از مردم در كوهها و درّهها بدان عادت دارند ترك كنى ، زيرا پيامبر خدا ( ص ) شترش را باز مىداشت تا حدّى كه سر شتر به رانش مىرسيد ، و به آرامش دستور مىداد . لذا بايد سنّت آن حضرت متابعت شود . بارى چون به كثيب احمر كه در سمت راست جاده است رسيدى بگو : أللّهم ارحم موقفي و بارك لي في عملي و سلّم لي ديني و تقبّل مناسكي . چون به مزدلفه كه آن را جمع مىنامند درآمدى در بطن الوادى كه سمت راست جادّه و نزديك مشعر الحرام است فرود آى ، و اگر در آن جايى نيافتى نبايد از آبگيرهايى كه در وادى محسّر است تجاوز كنى ، زيرا اينها حدّ فاصل ميان جمع [ مزدلفه ] و مناست . نمازهاى مغرب و عشا را با يك اذان و دو اقامه بگزار ، و نوافل مغرب را پس از نماز عشاء به جاى آور ، و در شب يوم النّحر نماز مغرب را جز در مزدلفه برگزار مكن ، اگر ربع شب يا ثلث آن سپرى شد بقيّه شب را در مزدلفه بمان . و بايد از جمله دعاهاى تو در آن اين باشد : أللّهم هذه جمع فاجمع لي فيها جوامع الخير كلّه ، أللّهم لا تؤيسنى من الخير الّذى سألتك أن تجمعه لي في قلبي ، و عرّفني ما عرّفت
هامش
( 22 ) بقره / 199 : سپس از همان جا كه مردم كوچ مىكنند ( به سوى سرزمين منا ) كوچ كنيد و از خداوند آمرزش بخواهيد كه خدا آمرزنده و مهربان است .