وحده لا شريك له ، له الملك و له الحمد ، يحيي و يميت و يميت و يحيي و هو حيّ لا يموت بيده الخير و هو على كلّ شيء قدير ، أللّهم لك الحمد أنت كما تقول و خير ما يقول القائلون ، أللّهم لك صلاتي و ديني و محياى و مماتي و لك تراثي و بك حولي و منك قوّتي أللّهم إنّي أعوذ بك من الفقر و من وسواس الصّدر و من شتات الأمر و من عذاب النّار و من عذاب القبر أللّهم إنّي أسألك من خير ما تأتي به الرّياح ، و أعوذ بك من شرّ ما تأتي به الرّياح و أسألك خير الليل و النّهار . » در روايت عبد اللّه بن سنان است « 17 » : « أللّهم اجعل في قلبي نورا و في سمعي و بصري و لحمي و دمي و عظامي و عروقي و مفاصلي و مقعدي و مقامي و مدخلي و مخرجي نورا و أعظم لي نورا يا ربّ يا ربّ يوم ألقاك انّك على كلّ شيء قدير . » مصنّف كتاب مذكور « 18 » مىگويد : اين دعاى كافى و كاملى است براى موقف عرفه ، و من دعاى جامعى براى آن در كتاب دعاء الموقف نقل كردهام ؛ هر كس بخواهد به آن كتاب مراجعه كند ، و انشاء اللّه با آن خدا را بخواند . پايان گفتار الفقيه مىگويم : دعاى عرفهء امام حسين بن على ( ع ) « 19 » و همچنين دعاى علىّ بن الحسين ( ع ) در صحيفه مباركه « 20 » مشهور است . وقوف يا بودن در عرفه ركن است ؛ هر كس آن را بعمد ترك كند حجّ او باطل است ؛ و اگر داراى عذرى بوده چنانچه بتواند تا پيش از فجر روز قربان آن را تدارك كند و گرنه وقوف در مشعر او را كافى است ؛ و اگر در امكان تدارك آن تا پيش از فجر دچار شكّ شود واجب نيست آن را تدارك كند و وقوف در مشعر او را كفايت مىكند و حجّ او درست است .
هفتم - در كوچ كردن از عرفات به مشعر الحرام
( 1 ) و وقوف در آن : در الفقيه « 21 » آمده است كه در روز عرفه هنگامى كه آفتاب غروب كرد با آرامش و وقار حركت ، و با طلب
هامش
( 17 ) الفقيه ، ص 287 ، شماره 32 ؛ تهذيب ، ج 1 ، ص 498 ذيل حديث .
( 18 ) از سخنان شيخ صدوق در ذيل اين حديث است .
( 19 ) اقبال الاعمال سيّد بن طاووس ، ص 309 .
( 20 ) صحيفه سجّاديه ، دعاى چهل و هفتم .
( 21 ) همان مأخذ ، ص 287 ، شماره 33 .