روزهام » ، يعنى زبانم را به وديعت به من دادهاند تا آن را حفظ كنم و چگونه ممكن است با دادن پاسخ به تو آن را آزاد كنم ؟ بنابر اين روشن مىشود كه براى هر عبادتى ظاهر و باطن و پوست و مغزى است ، و پوست هم داراى درجاتى است و هر درجه طبقاتى دارد ، و تو اكنون مخيّرى كه به پوست مغز بسنده كنى يا در طلب مغز به جرگهء اولو الالباب و خردمندان درآيى .
باب سوّم در بيان روزهء مستحبّ
( 1 ) مىگويم : در الفقيه از على ( ع ) روايت شده : « پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : هر كس از روى ميل يك روزهء غير واجب بگيرد خداوند او را وارد بهشت مىكند » « 1 » از ابى جعفر امام باقر ( ع ) نقل شده كه فرموده است : « هر كس روزى را با روزه به پايان برساند وارد بهشت مىشود . » « 2 » پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « هر كس يك روز را در راه خدا روزه بدارد برابر يكسال روزه به او پاداش داده مىشود . » « 3 » و نيز فرموده است : « هيچ روزهدارى بر قومى كه اطعام مىكنند وارد نمىشود ، مگر آن كه اعضاى بدنش براى او تسبيح مىگويند و فرشتگان بر او درود مىفرستند و درود فرشتگان طلب آمرزش است . » « 4 » حسن بن محبوب از جميل بن صالح از محمّد بن مروان روايت كرده كه از ابى عبد اللّه ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : « پيامبر خدا ( ص ) روزه مىگرفت تا آن اندازه كه گفتند افطار نمىكند ، و افطار مىكرد تا آن حدّ كه گفتند روزه نمىگيرد . سپس آن حضرت يك
هامش
( 1 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 2 .
( 2 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 3 .
( 3 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 4 .
( 4 ) همان مأخذ ، ص 171 ، شماره 6 .