مىشود ، و اگر به همين حال بميرد كسى است كه حرام خدا را حلال كرده است . » « 10 » كافى « 11 » به سند خود از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « دروغ روزه را باطل مىكند » ؛ عرض كردم : كدام ما از آن بر كنار هستيم ؟ فرمود : « اين طور نيست كه تو مىانديشى ، مراد از كذب دروغ بستن بر خدا و پيامبر ( ص ) و امامان ( ع ) است . »
3 - بازداشتن گوش از شنيدن هر چه مكروه و ناپسند است ،
( 1 ) زيرا آنچه گفتن آن حرام است گوش دادن به آن نيز حرام است . از همين رو خداوند متعال ميان شنوندهء دروغ و حرامخور تفاوتى نگذاشته و فرموده است :
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ
؛ « 12 » و نيز :
لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ
« 13 » زيرا سكوت در برابر غيبت حرام است ، و خداوند فرموده است :
إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ
« 14 » ، به همين سبب پيامبر ( ص ) فرموده است : « غيبت كننده و شنونده هر دو در گناه شريكند . » « 15 »
4 - بازداشتن ديگر اعضا اعمّ از دست و پا از اعمال ناپسند
( 2 ) و نگهداشتن شكم از خوراك شبههناك در هنگام افطار ، چه روزه كه عبارت از بازداشتن شكم از طعام حلال است در صورت افطار بر حرام معنا نخواهد داشت و چنين روزهدارى مانند كسى است كه كاخى بسازد و شهرى را خراب كند ، زيرا طعام حلال تنها زياد خوردن آن زيان دارد نه نوع آن و روزه براى تقليل آن است . حال اگر كسى زياد خوردن دوا را از بيم ضرر آن ترك كند و به خوردن سمّ رو آورد سفيه و بىخرد است ؛ و بىشكّ حرام سمّى است كه دين را نابود مىكند و حلال دارويى است كه اندكش سودمند و زياد آن زيانبار است و
هامش
( 10 ) عقاب الاعمال .
( 11 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 34 ، شماره 9 .
( 12 ) مائده / 42 : آنها به گفتار دروغ بسيار گوش مىدهند و خورندگان حرام هستند .
( 13 ) مائده / 63 : چرا دانشمندان نصارا و علماى يهود آنها را از سخنان گناهآميز و خوردن مال حرام نهى نمىكنند .
( 14 ) نساء / 140 : . . . در اين صورت شما هم مانند آنان خواهيد بود .
( 15 ) جامع الاخبار باب الغيبة نظير آن ، عراقى گفته است : حديث مذكور عجيب است ، طبرانى از حديث ابن عمر با سندى ضعيف روايت كرده كه پيامبر خدا ( ص ) از غيبت و گوش دادن به آن نهى فرموده است .