كه روبروى ماه بايستد و يا به آن اشاره كند . پس از آن بگويد : اللّهم أهّله علينا بالأمن و الإيمان و السّلامة و الاسلام و العافية المجلّلة و الرّزق الواسع و دفع الاسقام اللّهم ارزقنا صيامه و قيامه و تلاوة القرآن فيه ، اللّهمّ سلّمه لنا و تسلّمه منّا .
مستحبّ است در شب اوّل و شب نوزدهم و شب بيست و يكم و شب بيست و سوّم اين ماه غسل به جا آورد . همچنين مباشرت با همسر در شب اوّل ، ماه رمضان مستحبّ است ، و در همه شب و روز آن و نيز به هنگام دخول و خروج اين ماه و در سحرهاى آن خواندن ادعيّه مأثور استحباب دارد ؛ و نيز كثرت تلاوت قرآن در اين ماه و قيام همه شبهاى آن بويژه شبهاى فرد و نوافل و ادعيّه مأثور مخصوص به آن ، و نيز تلاوت سورههاى عنكبوت و روم در شب بيست و سوّم و هزار بار سوره قدر مستحبّ است .
همچنين در اين ماه كثرت جود و بخشش كه موجب اجر مضاعف است و افطار دادن به روزهداران استحباب دارد .
در خبر است : « افطارى دادن به برادر روزهدارت از روزهات بهتر است . » « 8 » مستحبّ است با شيرينى و اگر يافت نشود با آب نيمگرم افطار شود ، زيرا چركهاى دل را مىشويد ؛ و نماز را بر افطار مقدّم بدارد مگر آن كه براى افطار كسى منتظر وى بوده و يا با نفس خود درگير باشد .
امام صادق ( ع ) فرموده است : « دو واجب در پيش روى تو است : افطار و نماز ، به افضل آن دو كه نماز است آغاز كن ، سپس فرمود : اگر نماز را در حالى كه روزهدار باشى به جا آورى آن نماز تو مقبول است و اگر آن را با روزه به پايان برى نزد من
هامش
( 8 ) كافى ، ج 4 ، ص 68 ؛ تهذيب ، ج 1 ، ص 409 ؛ المحاسن ، ص 396 .