به خاطر اين كه دوستانم نگويند : اين را از كجا آورده است . از ابراهيم تيمى نقل است كه بر تن او جامه نوى ديده شد ؛ يكى از دوستانش به او گفت : اين را از كجا آوردهاى ؟ به او پاسخ داد : برادرم خيثمه آن را بر من پوشانيده است و اگر مىدانستم مستحقّين آن از اين امر آگاه خواهند شد آن را نمىپذيرفتم .
3 - اخفاى صدقه كمكى است به دهندهء آن
( 1 ) كه بتواند عمل خود را پوشيده نگه دارد ؛ زيرا عطاى پنهان افضل از بخشش آشكار است ، و كمك كردن در اتمام كار نيك نيك است ؛ و كتمان از دو طرف تحقّق نمىيابد ، چه اگر مثلا گيرنده آن را اظهار كند عمل دهنده نيز مكشوف خواهد شد .
شخصى به يكى از عالمان آشكارا چيزى داد . او آن را ردّ كرد ، و ديگرى به او در نهان چيزى پيشكش كرد وى پذيرفت در اين باره از او پرسش شد . پاسخ داد : اين مرد با پنهان داشتن احسان خود به مقتضاى ادب رفتار كرد ؛ از او پذيرفتم ، ليكن او در عمل خود سوء ادب به خرج داد و احسانش را ردّ كردم .
مردى به يكى از صوفيان در جلو چشم مردم چيزى داد او آن را ردّ كرد . به او گفت :
چرا آنچه خداوند به تو داده به او باز مىگردانى ؟ پاسخ داد : تو در چيزى كه براى خدا بود غير خدا را شريك گردانيدى ، و به اين كه تنها خداوند به كار تو مىنگرد بسنده نكردى ؛ از اين رو شرك تو را به تو باز گردانيدم .
4 - در اظهار گرفتن عطا ذلّت و خوارى است
( 2 ) و مؤمن حقّ ندارد خويشتن را خوار و ذليل كند .
يكى از عالمان عطاى پنهانى را مىگرفت و از قبول بخشش آشكار امتناع مىكرد و مىگفت : اظهار آن موجب خوارى علم و ذلّت اهل آن است و من هرگز با خوار كردن علم و ذليل گردانيدن اهل آن چيزى از دنيا را عزيز و بلند مرتبه نمىگردانم .
5 - صدقه را در پنهانى دادن موجب احتراز از شبههء شركت است .
( 3 ) پيامبر ( ص ) فرموده است : « كسى كه برايش هديّهاى آورده شود و كسانى نزد او حاضر باشند آنان در