پيامبر خدا ( ص ) دوست مىداشت پيشانىاش را بر خاك قرار دهد ، و من آنچه را رسول خدا ( ص ) دوست مىداشته است دوست دارم . » « 5 » و نيز فرموده است : « و اگر دستهايت را به زمين برسانى افضل است . » « 6 » بهترين سجدهگاهها تربت حسينى ( ع ) است ، زيرا آن زمينهاى هفتگانه را روشن مىسازد ، و حجابها را از ميان برمىدارد ، و همين امر از ديگر ائمّه ( ع ) نيز روايت شده است « 7 » . در موقعى كه فرد نمازگزار پيشانى را بر خاك مىنهد بايد دو كف دست و دو زانو و دو ابهام پا را نيز بر زمين بگذارد ، و بينى را هشتمين عضو خود قرار داده آن را نيز بر خاك نهد ، و در حالى كه به طرف خود مىنگرد بگويد : « اللهم لك سجدت و بك آمنت و لك اسلمت و عليك توكلت و انت ربى سجد وجهى للذى خلقه و شق سمعه و بصره الحمد لله رب العالمين تبارك الله احسن الخالقين » ، سپس مىگويد : « سبحان ربى الاعلى و بحمده » و اين را يك يا سه يا پنج و يا هفت بار و يا هر قدر در توانش باشد تكرار كند ، پس از آن سر بردارد ، و در حالى كه متورّك يعنى بر ران چپ نشسته و پشت پاى راست را بر كف پاى چپ نهاده است پس از تكبير بگويد : « استغفر الله ربى و اتوب اليه » سپس بخواند : « اللهم اغفر لى و ارحمنى و اجرنى و ادفع عنى انى لما انزلت الى من خير فقير تبارك الله رب العالمين » پس از آن تكبير بگويد ، و سجدهء دوّم را مانند سجدهء اول به جا آورد ؛ سپس نمازگزار سر برمىدارد ، و به همان گونه كه گفته شد مىنشيند ، و اندكى درنگ مىكند ؛ اين را جلسه استراحت مىگويند . پس از آن برمىخيزد ، و در هنگام برخاستن بر كفهاى دست تكيه كرده زانوها را پيش از آنها بلند مىكند ، و در همين حال مىگويد :
« بحولك اللهم و قوتك اقوم و اقعد » ، و اگر مىخواهد بگويد : « و اركع و اسجد » و هنگامى كه راست ايستاد بسم اللّه و حمد و سوره بخواند ، و بهتر است در همهء
هامش
( 5 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 224 .
( 6 ) همان مأخذ ، ج 1 ، ص 157 .
( 7 ) الفقيه ، ص 72 ، شمارهء 2 ؛ احتجاج ، طبرسى ، ص 274 ؛ مصباح المتهجّد ، ص 511 .