و نيز : « وضوى پس از وضو بسيار پسنديده است ، كسى كه وضويش را بدون اين كه محدث شود تجديد كند ، خداوند توبهاش را بدون استغفار تجديد مىكند . » « 72 » و نيز : « كسى كه در حال طهارت وضو بگيرد خداوند ده حسنه براى او مىنويسد . » « 73 » و از امام صادق ( ع ) روايت است : « وضو بر بالاى وضو ده حسنه است . » « 74 » از امام كاظم ( ع ) نقل شده است : « كسى كه براى نماز مغرب وضو مىگيرد ، وضويش كفّاره گناهان گذشته آن روز اوست بجز گناهان كبيره ، و آن كه براى نماز صبح وضو مىگيرد وضويش كفّاره گناهان گذشته آن شب اوست بجز كبائر . » « 75 » روايت شده است كه « تجديد وضو براى گزاردن نماز عشا گناه گفتن « لا و اللّه » و « بلى و اللّه » را محو مىكند » « 76 » .
غسل
( 1 ) اسباب وجوب غسل عبارت است از : خروج منى ، دخول حشفه ، حيض ، نفاس ، استحاضهء غير قليله ، مسّ ميّت پس از سرد شدن و پيش از غسل آن . غسل براى هر كدام از اينها بر كسى كه بخواهد واجبى را كه بر اوست و شرط آن طهارت است انجام دهد واجب مىباشد . و غسلهاى ديگر مستحبّ است .
كيفيّت به جا آوردن غسل اين است كه اگر بتواند نخست با بول كردن استبراى از منى كند ، و در غير اين صورت چنانچه از او انزال منى شده استبراى از
هامش
( 72 ) الفقيه ، ص 10 ، به شمارهء 8 .
( 73 ) سنن ، ابن ماجه ، به شمارهء 512 ؛ سنن ، ابو داوود ، ج 1 ، ص 15 .
( 74 ) كافى ، كلينى ، ج 3 ، ص 72 ، به شمارهء 10 .
( 75 ) كافى ، ج 3 ، ص 72 ، به شمارهء 9 .
( 76 ) ثواب الاعمال ، صدوق ، ص 17 .