از بدعتهاى تازه مىشمردند « 8 » به همين گونه در پاكيزگى ظاهر سهلانگارى مىكردند .
اينك نوبت به كسانى رسيده است كه خودآرايى را نظافت مىنامند ، و مىگويند : اين اساس دين است ، و مانند زن آرايشگر كه عروس را مىآرايد بيشتر اوقات خويش را صرف آرايش خود مىكنند ، در حالى كه باطن آنها خراب و پر از پليدى كبر ، خودپسندى ، نادانى ، ريا و نفاق است و اينها را زشت نمىشمارند ، و شگفتى ندارند . و اگر كسى در استنجا از سنگ اكتفا كند ، و يا با پاى برهنه راه رود ، يا بر زمين مسجد يا بورياى آن بدون سجّاده نماز گزارد ، يا بدون پاپوش چرم بر فرش گام نهد ، يا از ظرف سالخوردهاى و يا شخص راحت طلبى وضو گيرد قيامت برپا مىكنند ، و كار او را سخت زشت مىشمارند ، و او را كثيف و پليد مىخوانند ، و از جرگهء خويش بيرون مىكنند ، و از اين كه با او معاشرت كنند و همخوراك شوند سرباز مىزنند ؛ اينان تواضع در لباس پوشيدن را كه از ايمان است كثافت ، و خودآرايى را نظافت ناميدهاند . ببين چگونه منكر معروف و معروف منكر شده است ، و چطور آثار دين كهنه و مندرس گشته ، همان گونه كه تحقيق و علم آن متروك گرديده است .
فصل
( 1 ) اگر بگويى اين عادات و رسومى كه صوفيان در هيأت و طرز نظافت خود پديد آوردهاند از امور زشت و ممنوع است مىگويم حاشا اگر پاسخ اين سخن را به تأخير اندازم و به تفصيل دربارهء آنها صحبت نكنم ، و حتّى مىگويم اين تكلّف و كوشش در نظافت ظاهر از قبيل آماده كردن ظروف و آلات و استعمال پاپوش و پارچهاى كه براى دفع غبار بر سر و كتف مىاندازند و جز اينها اگر منحصرا
هامش
( 8 ) پيشينيانى كه بايد به آنها تأسّى جست پيامبر خدا ( ص ) و ائمّهء هدى ( ع ) مىباشند ، با پاى برهنه راه رفتن و دست چرب و آلوده را پس از صرف طعام به جاى شستن به كف پا ماليدن با سيره و احاديث آنها كه از جمله تأكيد بر شستن دست پيش از صرف غذا و پس از آن است ، به هيچ روى سازگار نيست . - م