قلب و آسودگى خاطر از معدن آن به دست مىآوردند ، و خداوند آنان را از حيرت و سرگشتگى مصون داشت ، و پس از آن كه مدّت مذكور بسر رسيد ، شيعيان به اصولى كه از امامان خود اخذ كرده بودند ، و بيشتر مسائل مورد نياز مردم را شامل مىشد رجوع مىكردند ، و هيچ مسألهاى نبود مگر اين كه حكمى جزئى يا كلّى دربارهء آن در اين اصول ديده مىشد ، توفيق از خدا و سپاس ويژه اوست .
فصل : دوستى دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا واجب است
( 1 ) دوستى دوستان خدا واجب است همچنين است دشمنى دشمنان خدا و بيزارى از آنان بويژه از رهبران آنها به خصوص از كسانى كه به خاندان پيامبر ( ص ) ستم ، و ميراث آنها را غصب كردند ، و سنّت پيامبر خود ( ص ) را تغيير دادند ، و از آنانى كه بيعت امام بر حقّ خود را شكستند ، و عايشه همسر پيامبر ( ص ) را از خانه بيرون آورده به جنگ با امير مؤمنان ( ع ) كشانيدند و شيعيان را كشتند ، و نيز از آن كسى كه نيكان را تبعيد و آواره ساخت ، و كسانى را كه پيامبر ( ص ) از مدينه رانده و لعن فرموده بود به مدينه بازگردانيد ، و به آنها جا و پناه داد ، و نيز اموال را از دسترس تهيدستان خارج كرد و ميان دولتمندان به گردش درآورد و نابخردان را استاندار و فرماندار كرد ، و هم از آن كسى كه انصار و مهاجرين و اهل فضل و سابقه و صلاح را كشت ، و از اهل شورا و ابو موسى اشعرى و آنانى كه در جرگهء او بوده و مصداق آيهء شريفهء :
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
« 83 » مىباشند ، آنان به سبب دشمنى با امير مؤمنان ( ع ) به آيات خداوند و روز رستاخيز كافر شدند ، و خداوند را بدون اعتقاد به امامت او ملاقات كردند ،
هامش
( 83 ) كهف / 104 : آنها كه تلاشهايشان در زندگى دنيا گم ( و نابود شده ) با اين حال گمان مىكنند كار نيك انجام مىدهند .