زمين نداى اذان سر داده مىشود ، و دين خدا در سر تا سر زمين مستقرّ مىگردد ؛ وى همان مهدى است كه پيامبر ( ص ) از او خبر داد . و فرموده است هنگامى كه ظهور كند عيسى بن مريم ( ع ) از آسمان فرود مىآيد ، و در پشت سر او نماز مىگزارد . هر كس امامت يكى از اين امامان را انكار كند به منزلهء آن است كه نبوّت همه پيامبران را منكر شده است . امام صادق ( ع ) فرموده است : « كسى كه منكر آخرين ما باشد مانند كسى است كه نخستين ما را انكار كرده است . » « 80 » از پيامبر ( ص ) روايت شده كه فرموده است : « هر كس امامت على ( ع ) را پس از من انكار كند نبوّت مرا انكار كرده ، و آن كه نبوّت مرا منكر شود ربوبيّت خداوند را انكار كرده است . » « 81 » و آن كه دربارهء آنها غلوّ و زيادهروى كند به منزلهء كسى است كه نسبت به آنها كوتاهى و تقصير كرده بلكه از او نيز بدتر است . از ائمّه ( ع ) نقل شده كه فرمودهاند : « دو كس در مورد ما نابود مىشوند ، يكى دوستى كه در محبّت زيادهروى كند و دچار غلوّ گردد ، ديگرى دشمنى كه نسبت به ما كوتاهى ورزد . » « 82 »
فصل
( 1 ) از الطاف و تفضّلات خداوند - كه حمد و سپاس بىكران ويژهء اوست - بر ما اين است كه امامانى مشهود و ظاهر يكى پس از ديگرى در ميان ما قرار داد ، هر چند امامت اينان از نظر دشمنان ما مستور بود ، و اين امر تا سال 260 هجرى ادامه يافت . سپس بعد از غيبت آخرين امام ( ع ) تا نزديك سال 330 سفيرانى براى آن حضرت مقرّر فرمود ، شيعيان در اين مدّت نسبتا طولانى علوم ظاهرى و باطنى را هر يك به اندازهء شايستگى و رتبه و منزلت خويش با اطمينان
هامش
( 80 ) اعتقادات ، صدوق ، باب 38 .
( 81 ) معانى ، صدوق ، ص 372 ؛ كمال الدّين ، ص 228 ، غيبت نعمانى ، ص 62 ؛ كافى ، ج 1 ، ص 372 .
( 82 ) بحار ، ج 7 ، چاپ كمپانى ، ص 244 .