تطهير « 66 » و جز آنها نشان دهندهء ويژگيهاى اوست ، و عدم سابقهء كفر ، و كثرت فوايد وجودى ، و آراستگى آن حضرت به همهء كمالات نفسانى و بدنى و خارجى از اختصاصات آن بزرگوار است .
بدان كه ابتلا و آزمون پيامبران و اوليا از سوى خداوند سنّت جارى حقّ تعالى در امّتهاى گذشته بوده و به همان نحو در اين امّت نيز پيوسته جريان داشته است ،
وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا *
« 67 » ، و اين خود مايهء رفع شگفتى است از اين كه اكثريّت اين امّت از راه صواب منحرف شد ، و باطل در ظاهر بر حقّ چيرگى يافت . چه آدم ابو البشر ( ع ) تنها دو پسر داشت و يكى از آن دو كه بر باطل بود بر ديگرى كه بر حقّ بود غلبه كرد ، و امّت شيث و كسانى كه پس از او آمدند مغلوب بوده و در حال تقيّه به سر بردند ، تا آنگاه كه دوران پيامبرى نوح ( ع ) فرا رسيد . در اين دوران نيز نوح پيوسته مقهور و مورد عناد و دشمنى مخالفان بود ، تا آن زمان كه خداوند دشمنان را در طوفانى هولناك و فراگير غرق ساخت .
صالح و هود و لوط ( ع ) نيز با امّتهاى خود دچار همين جريانها شدند ، و ابراهيم ( ع ) با نمرود ، موسى ( ع ) با فرعون و عيسى ( ع ) با يهود درگير شد ، و مردم در برابر هيچ يك از پيامبران ( ع ) جز پس از نزول آيات و قهر و عذاب رام و تسليم نشدند . براستى كدام امّت را سراغ داريد كه با سلامت و عافيت راه مستقيم را در پيش گرفته باشد ، تا انتظار داشته باشيم اين امّت نيز در اطاعت الهى و فرمانبردارى از ائمّه حقّ بر صراط مستقيم باشد . اينك اگر بخواهى گوش فرا دهى به آنچه گروهى از صحابه و تابعين مرتكب شدهاند ، تا نمونهاى از اعمال زشت آنها را بدانى به حديث سليم بن قيس كه شيخ طبرسى آن را در كتاب احتجاج « 68 » خود آورده است . گوش فراده « سليم گفته است : منادى معاويه از سوى او ندا كرد
هامش
( 66 ) تفسير كشّاف ، ذيل آيهء مباهله ، ج 1 ، ص 283 ؛ حافظ عسقلانى گفته است : آن را مسلم از طريق صفيّه دختر شيبه روايت كرده است حاكم از آن غفلت كرده و سپس آن را در مستدرك خود آورده است .
( 67 ) احزاب / 62 : و براى سنّت الهى هيچ گونه تغييرى نخواهى يافت .
( 68 ) ص 153 ، چاپ تهران و ص 159 ، چاپ نجف .