پيامبر خدا دارا بوده است ما نيز مانند آن را دارا هستيم جز منصب پيامبرى و همسرها . » « 13 » و شناخت اين صفات پسنديده و خويهايى كه ذكر شد جز از طريق وحى بر پيامبر ( ص ) ممكن نيست ، زيرا آگاهى بر بواطن نفوس ممتنع است ، از اين رو خداوند دربارهء على ( ع ) آيهء كريمه :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ
« 14 » . . . و نيز آيه :
بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
. . . « 15 » و جز اينها را به پيامبر ما ( ص ) وحى فرموده ، و با نزول اين وحى ، بر پيامبر ( ص ) واجب شد كه بر كسى كه پس از مرگش جانشين او مىشود تصريح كند ، و آن حضرت واجب مذكور را هم از طريق قول انجام داد ، چنان كه فرمود : « هر كه را من سرور و مولاى اويم ، على سرور و مولاى اوست . » « 16 » و نيز : « اى گروه اصحاب من ! على بن ابى طالب در زندگىام و پس از مرگم وصىّ و جانشين من بر شماست ، او صدّيق اكبر و فاروق اعظم است كه حقّ را از باطل جدا مىكند . او همان باب الهى است كه بايد از آن وارد شد ، او راه خداوند و دليل بر اوست ، هر كس او را بشناسد مرا شناخته ، و هر كس حقّ او را انكار كند حق مرا انكار كرده ، و هر كه از او پيروى كند ، از من پيروى كرده است . » « 17 » از طريق عمل نيز آن را به انجام رسانيد ، چنان كه او را به فرماندهى سپاهيان خود گماشت ، و ديگران را زير نظر و پرچم او قرار داد ، و هرگز كسى را بر او فرمانده نساخت ، و با او مانند كسانى كه تحت فرماندهى عمرو بن عاص و اسامة بن زيد و جز اينها قرار گرفتند رفتار نكرد . اصحاب پيامبر ( ص ) دانسته بودند كه على ( ع ) فرماندهء سپاه پيامبر ( ص ) است ، بىآنكه كسى بر او فرمانروا باشد ، و چگونه ممكن است رسول اكرم ( ص ) راجع به چنين امر بزرگى
هامش
( 13 ) من بر مأخذ اين حديث دست نيافتم .
( 14 ) مائده / 55 : سرپرست و رهبر شما تنها خدا و پيامبر اوست ، و آنها كه ايمان آوردهاند و نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع زكات مىپردازند .
( 15 ) مائده / 67 : اى پيامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است به طور كامل به مردم برسان و اگر نرسانى رسالت او را انجام ندادهاى .
( 16 ) معانى الاخبار ، صدوق ، ص 65 - 74 .
( 17 ) بحار الانوار ، ج 9 ، چاپ كمپانى ، باب نصّ بر امير مؤمنان على ( ع ) .