مقهور كند مرا مقهور كرده ، و كسى كه آنها را خوار كند مرا خوار كرده است ؛ دوست آنها دوست من ، و دشمن آنها دشمن من است . » « 25 » در روايت است كه آن حضرت ضمن حجّة الوداع در مسجد خيف فرمود : « من پيشتر از شما مىميرم و شما در كنار حوض بر من وارد مىشويد ، حوضى كه عرض آن به اندازهء فاصلهء بصرى و صنعاست ، « 26 » در آن قدحهايى به شمار ستارگان است ، آگاه باشيد كه من دربارهء دو چيز گرانبها از شما مىپرسم ؛ عرض كردند : اى پيامبر خدا ! آن دو چيز گرانبها چيست ؟ فرمود : كتاب خدا كه ثقل بزرگتر است . يك طرف آن به دست خدا و طرف ديگر به دست شماست پس به آن چنگ زنيد تا هرگز گمراه و دچار لغزش نشويد ، و ديگر عترت من خاندان من است ، چه خداوند مهربان و آگاه به من خبر داده است كه اين دو از يكديگر جدا نخواهند شد ، تا آنگاه كه در كنار حوض بر من وارد شوند ، مانند اين دو انگشت من - و دو انگشت سبّابه خود را كنار هم قرار داد - و نمىگويم مانند اين دو - و دو انگشت سبّابه و وسطى را كنار هم قرار داد - تا يكى بر ديگرى برترى يابد . » « 27 » از امير مؤمنان ( ع ) در مورد معناى حديث مذكور از عترت پرسش شد كه چه كسانى مىباشند ، فرمود : « من و حسن و حسين و امامان نه گانه از فرزندان
هامش
( 25 ) بصائر الدرجات ، ج 8 ، باب 17 ؛ بحار الانوار ، ج 7 ، چاپ كمپانى ، ص 22 تا 34 .
( 26 ) بصرى با ضمّ و الف مقصوره نام دو محلّ است : يكى در شام است و اين همان جاست كه پيامبر ( ص ) در سفرش براى تجارت به آن وارد شد ، و اين شهر در ميان عرب مشهور است . گفتهاند :
اين همان قصبه واقع در ناحيهء حوران است . بصراى ديگر از دهستانهاى بغداد نزديك عكبر است ، و اين را ابن حجّاج در شعر خود ذكر كرده است . صنعا نيز به دو محلّ گفته شده يكى در يمن و اين بزرگتر است ، و ديگرى قريهء بغوطهء دمشق . امّا صنعاى يمن گفته شده اسمش در قديم ازال بوده ، و هنگامى كه حبشيها به آن وارد شدند و آن را محكم و استوار ديدند . آن را صنعاء ناميدند كه به معناى استوار و محكم است ، و پس از آن به صنعاء مشهور شد . و اين مركز يمن ، و بهترين شهر آن است . به سبب ميوههاى زيادش به دمشق شباهت دارد . عدّهاى به صنعاى دمشق منسوب مىباشند ( مرا صد الاطّلاع ) .
( 27 ) تفسير على بن ابراهيم ، ص 4 ؛ بحار ج 7 ، ص 27 ، چاپ سنگى .