تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق محتشمى ( فارسى ) — صفحة ديباچهء چاپ دوم 45

مساهمون:

صديباچهء چاپ دوم ٤٥
قطعا چنين نيست دالها ذال آمده است و ذالها دال . هنوز هم بسى دال‌ها را ذال مينويسيم و بعضى از ذالها را دال . ص 64 س 2 ينمو بدون الف بايد باشد . ص 150 س 3 وضوءها يا وضوؤها ، بايد باشد . ص 498 س 16 يمناز 8 يمتار بمهله بضم آن ص 566 س 6 و 7 سه بار : خشنودى و خشنود : از كارهاى جناب عالى حقيقة همه كس استفاده بايد بكنند و مىكنند ، و همين ديروز در نامه‌اى كه بآقاى دكتر نصر نوشتم در باب روضة القلوب و بستان القلوب به گفته‌هاى سركار استناد كردم . * * * 3 - شادروان استاد محمد پروين گنابادى در همان مجله ( 4 : 355 - 361 )

اخلاق محتشمى

تأليف خواجه نصير الدين طوسى - با ديباچه و تصحيح محمد تقى دانش پژوه - 590 صفحه + 32 صفحه ديباچه + 3 صفحه فهرست قطع وزيرى - از انتشارات دانشكده علوم معقول و منقول اين كتاب بجز متن اخلاق محتشمى مشتمل بر سه رسالهء ديگر نيز هست كه عبارتند از : 1 - ترجمهء رسالهء منسوب به دادبه پارسى يا ابن مقفع بنام ( ادب الوجيز للولد الصغير ) كه موضوع آن پندها و دستورهايى است به نوزادان و جوانان دربارهء خويها و آيين‌هاى زندگى و اگر از آن داد به پارسى باشد بيشك مانند ديگر تأليفهاى وى چون « ادب الكبير و ادب الصغير » از بزرگترين سرچشمه‌هاى تربيت و اخلاق نظرى در جهان اسلام است و در تأليفهاى ديگر مؤلفان اسلامى چون « ادب الدنيا و الدين » ماوردى و نوشته‌هاى ديگران تأثير بخشيده است و بايد آن را از منبع‌هاى مهم آموزش و پرورش در ايران باستان بشمار آورده ، هر چند بسيارى از فصلها و بحثهاى آن با خصوصيتهاى اسلامى نيز درآميخته شده است . اين رساله به استقلال داراى 65 صفحه است و دربارهء اسلوب ترجمهء و نثر آن در ضمن بحث از شيوهء اخلاق محتشمى گفتگو خواهد شد . رسالهء مزبور در گذشته به اهتمام مرحوم اقبال آشتيانى نيز طبع شده بود . 2 - رسالهء در تولا و تبرا از خواجه نصير الدين طوسى داراى 9 صفحه . درين رسالهء كوچك خواجهء طوسى مسئلهء تبرا و تولا را كه از نشانه‌هاى تشيع است به شيوهء فلسفى تجزيه و تحليل مىكند و آقاى دانش پژوه در ديباچه به بحث درين موضوع پرداخته‌اند . نكته قابل توجه اينستكه نثر اين رساله با ديگر رساله‌ها بسيار متفاوتست و جنبهء علمى آن بر جنبهء ادبى غلبه دارد . زيرا
اخلاق محتشمى ( فارسى ) — صفحة ديباچهء چاپ دوم 45 | خواجه نصير الدين الطوسي