است . اگر ديوانه نبود ، الاغى را كه دىشب . . . مرد در شگفت شد و آمد پيش زن جحا و گفت : پسر و شوهرت هر دو ديوانه هستند ، و آنچه از آن دو شنيده بود برايش نقل كرد . زن جحا گفت صحيح است . ديوانگى شوهرم بيشتر از پسرم هست . اى برادر به اين . . . مرد ديد زن جحا هم ديوانه است . آمد پيش خود دختر و گفت : تمام نزديكان تو ديوانه هستند ، و ماجرا را آنچه ديده و شنيده بود براى او نقل كرد . دختر گفت . . . مرد دانست كه عقل به خانهء جحا نيامده است . و دختر را ترك كرد .
مصادر :
نوادر الخوجه نصر الدين افندى جحا الرّومى ، ص 43 .
263 روزهء روز عرفه
نادره روزى در مسجدى شنيد كه واعظى مىگفت كه : هركس روز عاشورا تا ظهر روزه گرفت آن وقت افطار كرد خداوند ثواب شش ماه روزه به او عنايت مىفرمايد . چون آن سال ماه رمضان درآمد ، روزه را خورد . يكى پرسيد : چرا روزه نگرفتى ؟ گفت : من نصف روز عاشورا را روزه گرفتهام كه عوض شش ماه باشد . اين ماه رمضان را كه نگيرم پنج ماه ديگر هم بايد روزه نگيرم .
مصادر :
نوادر الخوجه نصر الدين افندى جحا الرّومى ، ص 44 ؛ مطايبات ملّا نصر الدّين ، ص 64 ؛ رمضانى ، ملّا نصر الدّين ، ص 197 .
مآخذ :
صفىّ كاشفى ، لطائف الطّوائف ، ص 299 ؛ جزايرى ، ترجمهء زهر الرّبيع ، ص 100 :
« شخصى از علما شنيده بود كه روزهء يك روز كفّارهء يك ساله گناه است . پس يك روز روزه گرفت و ظهر افطار كرد و گفت : كفّارهء شش ماه مرا كافى است » .
ايضا ، ص 183 : « يكى از صحرانشينان از علما شنيده بود كه روزهء روز عرفه در ثواب مقابل است با روزهء يك سال . پس آن مرد تا ظهر روزه گرفت و به نصف روز افطار كرد ، گفت : روزهء