ايقان ابدا از ساحت ظلمانى قدم نورانى به خطّه ننمود ، كه اعلاى دار الامان ايمان است ، جلوه ننمودى ؛ حقيقتيابى كه اگر بر روى يقين پرده بستى ، جهان آفرينش در بساط جهل و ظلمت نشستى ؛ و كمال انديشى كه اگر رشتهء استكمال از دست نهادى ، روزگار سلسلهء ترقى و تعيّن را از كف گسستى ؛ عظيم القدرى كه
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
« 1 » در شان او ، اولى ، و جليل الامرى كه
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
« 2 » در تعريف و بيان او اجلى ؛ فرمانرواى عرصهء جهان و آرايشدهندهء مملكت ايمان ، زبدهء آفرينش ، مجموعهء دانش و بينش ، السلطان الاعظم و الخاقان الافخم ، مولى الملوك العرب و العجم ، السلطان المقتدر العادل الباذل القاهر ، صاحب المجد و العزّ و الافتخار ، السّلطان ابن السلطان ، فتحعلى شاه قاجار « 3 » ( خلّد اللّه أيّام دولته و دمّر اللّه اعدائه بصمصام شوكته ) و خجستگان امجاد و شاهزادگان آزاد ، كه بنين و حفدهء آن جنابند ، همگى به حكم النّاس على دين الملوك و مضمون الولد سرّ ابيه با تفاوت حالات و اختلاف درجات ، همگى مؤيّد و موفّق و حرمة حقوق اللّه را ، راعى و در ترويج شريعت مطهّره و اجراى احكام عقل ، ساعى .
و به اين سبب اركان دولت جاويد نشان نيز در صفحهء زمان ، ابد الدّهر مشيّد و برقرار ، و اشجار برومند حديقهء ذات با بركات قدسىشان از انواع اثمار عافيت و كامرانى پربار بوده است و خواهد بود . على الخصوص جناب نوّاب فلك مآب ، ملك اياب ، عديم المثال ، دريانوال ، سكندرجاه ، جمشيد دستگاه ، خورشيد منزلت ، قمر طلعت ، مشترى سعادت ، برجيس مهابت ، مرّيخ صولت ، محمّد خلق ، يوسف حسن موسى دست ، عيسى دم ، زيبندهء اورنگ عظمت و اقتدار ، و برازندهء اريكهء معدلت و اشتهار ، خورشيد آسمان اوج سلطنت ، ناهيد اعلا مكان ، برج خلافت ، صاحب العدل و البذل و الاحسان ، السلطان ابن السلطان ابن السلطان ، الملقّب به شهنشاه شاهزاده محمد تقى
هامش
( 1 ) . أنعام : 91 ، حجّ : 74 ، زمر : 67 .
( 2 ) . طه : 110 .
( 3 ) . در نسخه كتابخانه مجلس شوراى اسلامى به جاى فتحعليشاه ، محمد شاه ( آغا محمد خان ) قاجار آمده است ، كه هر دوى آنها صحيح است ، چرا كه در نسخه مذكور ابن سلطان دوباره تكرار شده است .