مصرع اول / سراينده / صفحه
مگذار هواى دل و آب ديدهام را
/ 1 / 208
مگو در نفس درويشان هنر نيست
/ 2 / 294
ملك سليمان مطلب كان كجاست
/ مخزن الاسرار / 2 / 247
من بيمار مىميرم ز درد آنكه يك ساعت
/ 1 / 208
منت خداى را كه هرآنچه آن مراد بود
/ 1 / 167
من حاصل عمر دادم از دست و برفت
/ 2 / 307
من سزاوارم به خون ديده و دل لاجرم
/ 1 / 207
منم آن مفلسى كه همّت من
/ مقبل / 2 / 137
مهتاب و شراب ناب و معشوقه خراب
/ قاضى اصفهانى / 2 / 204
ميان شهر جمالست و صد هزار ملامت
/ 1 / 495
مىبين رخ جانفزاى ساقى
/ جلال انارى / 1 / 524
مى صرف وحدت كسى نوش كرد
/ 2 / 110
مىكشى خط و مىكشى عاشق
/ 2 / 308
مىكوش كه تا ز عشق دردى بكشى
/ همام / 2 / 57
مى و نقل و شراب و يارى چند
/ نظامى / 1 / 519
ناتوان چشم توأم گرچه بزنهار آورد
/ 1 / 209
ناخوانده نزد كس مرو أر مرد عاقلى
/ 2 / 234
نافهء آهو شدست ناف زمين از صبا
/ انورى / 1 / 430
ناگه شب دوش لعبت نورانى
/ 2 / 307
نام آن شه كآسمان سلطان حسنش نام كرد
/ 2 / 59
نام من در ورق هيچكسان گو بنويس
/ 1 / 209
نامهء عشق شد ز دست تو طى
/ 1 / 209
نايد آن شام كه فرداش بود ماه صيام
/ وفادار / 2 / 86
نبايد كه باشد ترا اين خيال
/ اسكندرنامه / 2 / 238
نبود از تيغها بر لب شاه
/ 2 / 238
نبود مهترى چو دست رسد
/ نصير الدين طوسى / 2 / 137
ندانم از چه به كينم ميان ببست سپهر
/ ابن يمين / 1 / 313