مصرع اول / سراينده / صفحه
گيرم كه خروس پيرزن مرد
/ نظامى / 1 / 518
گيسوى تست شب قدر و در او منزل روح
/ 1 / 205
لاأبالى چه كند دفتر دانايى را
/ 1 / 212
لاأبالىوار دستى بر جهان خواهم فشاند
/ 1 / 211
لاله رخا ، سمن برا ، سرو روان كيستى
/ 1 / 212
لاله رخا لاله را كى بود اين آب و رنگ
/ 1 / 211
لاله همچون من دلى در اندرون دارد سيه
/ 1 / 212
لالهى سرمست را داغ صبوحى مىكشند
/ 1 / 211
لايق پاى تو نبود سر سودايى من
/ 1 / 212
لايق گوهر گفتار نبود گوشم
/ 1 / 212
لبالبست ز خون جگر پيالهء ما
/ 1 / 436
لبت ز معنى باريك نكتهاى مىگفت
/ 1 / 206
لب و دهان تو را بسا حقوق نمك
/ 1 / 207
لبيكزنان بر عرفات سر كويت
/ 1 / 206
لرزه بر سرو فتد خشك بماند برجا
/ 1 / 207
لطف تو در شمايل جان آن اثر كند
/ 1 / 207
لطيفه ايست دهان تو تا كه دريابد
/ 1 / 206
لعلت نهاد اوّل آيين مىپرستى
/ 1 / 207
لعل حيات نخست صدباره ريخت خونم
/ 1 / 206
لعنت به عمر كه ظلم و ناحق فن اوست
/ 2 / 237
مادر غم منم كه غم زاد ز من
/ كرسوى / 1 / 175
ما را به سر چاه برى دست زنى
/ 2 / 280
ما رخت نه از حوا و آدم داريم
/ 2 / 98
ما زار دلى را كه تو جانش باشى
/ 2 / 207
ما ز خرابات عشق مست ألست آمديم
/ عطار / 2 / 55
ما عاشق كس به خوبرويى نشويم
/ 1 / 350
ما مست از آن مىايم كه مستست چشم يار
/ 1 / 207