مصرع اول / سراينده / صفحه
هرآن نوا در لطفى كه واقعست ز دهر
/ همام / 2 / 56
هر چشمداشت كز فلك سزا داشتيم
/ كمال اسماعيل / 1 / 433
هرچند چرخ تير جفا مىزند مرا
/ 2 / 21
هرچند ندارى نگه اين دل سوخته را
/ 1 / 210
هرچه آواز و نقش آوازهست
/ 1 / 323
هرچه بر من مىرود از جور و ظلم
/ اسماعيل فالى / 1 / 389
هر دل كه ميل آن سر زلف دوتا كند
/ 2 / 192
هر دم دل خود را چو سر ميم كنى
/ امام رازى / 1 / 346
هر صباحش غمى از دور فلك پيش آيد
/ كرسوى / 1 / 175
هر فسادى كه در جهان آيد
/ 1 / 340
هركجا داغ بايدت فرمود
/ 2 / 78
هركجا مرغ دلى بال گشايد فى الحال
/ 1 / 210
هركسى را جام او با جان او همسان كنند
/ 2 / 270
هر كو درين زمانه طلب كار منصبيست
/ ابن يمين / 1 / 308
هركه را اين عشقبازى در أزل آموختند
/ نجم الدين رازى / 2 / 97
هركه روزى آن لب و دندان بديد
/ 1 / 321
هرگز نگار دست من و دست من نگار
/ 1 / 209
هر وزير و عالم و شاعر كه او طوسى بود
/ 1 / 360
هست روشن دل و تو پرتو بر صورت چشم
/ كمال الدين اسماعيل / 1 / 53
همان بهتر كه سرّ عشق جانان
/ 1 / 210
همچو خاكم بر سر راه صبورى معتكف
/ 1 / 210
همراه طلب كن كه طلب كردن همراه
/ 1 / 56
همه در طرهء گيسوى تو نتوان پيچيد
/ 1 / 210
همه شبهاى تو چون روز جوانى خرّم
/ 2 / 166
همه ملك دنيا به نانى نيرزد
/ مرزوقى / 2 / 138
همى خواست صبرم كه برخيزد از جاى
/ 1 / 170
هنگام وداعت سخن اين بود كه من زود
/ 1 / 210