مصرع اول / سراينده / صفحه
هوا را راه ده ليكن نه آن راهى كه دل خواهد
/ خاقانى / 2 / 246
هوا زان سان خنك شد كز جنان حورا همى گويند
/ اثير / 1 / 432
هواى عشق تو در جان من نه اكنون خاست
/ 1 / 209
هيچت غم هيچكس ندارى
/ 1 / 164
هيچ دل را به كنه او ره نيست
/ سنايى / 2 / 165
يا تو گنجى در اين ميان يا دوست
/ 1 / 212
ياد دارم كه پدر پند همى داد مرا
/ 1 / 389
يارا بهشت ، صحبت ياران همدم است
/ 1 / 212
ياران كجاوه ، غم ندارند
/ 1 / 516
يا رب چه موجبست كه روزى نگفت شاه
/ ابن يمين / 1 / 313
يا رب دل عاشقان عالم چونست
/ 2 / 50
يارم ره و رسم عشق نيكو داند
/ 2 / 63
يار من چون ماه گه پنهان و گه پيدا بود
/ 1 / 212
يارى آنست كه زهر از قبلش نوش كنى
/ 1 / 213
يارى اكنون كن كه يارانت ز كار افتادهاند
/ 1 / 213
ياقوت لبش كه حقّه پرسيما بست
/ 1 / 356
يعلم اللّه كه خيالى ز تنم بيش نماند
/ 1 / 213
يك امشبم كه خم ابروى تو محرابست
/ 1 / 213
يك چند به ياقوت تر آلوده شديم
/ قطب الدين شيرازى / 1 / 390
يك دل چه كند هزار جان بازى كرد
/ همگر / 2 / 169
يك ذره فقر اگر به صحرا بودى
/ بليانى / 2 / 145
يك شب به برم تنگ چو پيراهن گير
/ كمال الدين اسمعيل / 1 / 390
يكى خرسند در كنجى ز جابلقا خورد روزى
/ 1 / 361