چون تفاوت با « معايش » « 1 » را بخوان * « ثلثى اللّيل » « 2 » اى برادر هم بدان
هم ملاحظ باش اندر حرف « طا » * تا نگردانى بدل با « دال » و « تا »
باب فى كيفية الاستعاذة
اهل قرآن چون قرائت مىكنند * ابتدا بر استعاذت مىكنند
خواه اوّل ، خواه اثناء سور * استعاذه گفت بايد اى پسر
زانكه حقّ در « نحل » فرمودست اين * « فاستعذ باللّه » « 3 » بر خوان و ببين
پيش بعضى استعاذه واجب است * يادگير اين گر دلت دين راغب است
گر قرائت پست باشد ، پست گو * ور بلند است آن بلند اى نيكجو
اين به تفضيل است ليكن در نماز * مطلق آن پست بايد گفت باز
باب فى كيفية البسملة
اى كه دارى در قرائت حوصله * با تو گويم من طريق بسمله
ز اوّل سوره چو خوانى هر قدر * ابتدا بر بسمله كن اى پسر
ور ز اثنايش كنى آغاز هم * تو مخيّر كردهاند آنجا امم
بسمله در پيش بعضى واجب است * ياد دار اى آنكه جانت طالب [ است ]
ليك بر قول اصحّ اولى بود * بىشكّ و شبهت بر اين فتوى [ بود ]
ليك در « توبه » چه اثنا چه ابتدا * مىنباشد بسمله گفتن روا
باب فى كيفية المدّات
بعد « واى » ار همزه باشد اى پسر * يا بود تشديد يا ساكن دگر
هامش
( 1 ) اعراف / 10 : « و جعلنا لكم فيها معايش » .
( 2 ) مزّمّل / 20 .
( 3 ) نحل / 98 .