اينكه از جانب دولت ممنوع الخروج بود از تهران به مشهد مقدس حركت نمود .
در زمان اقامت شيخ بافقى در حضرت عبد العظيم عليه السّلام از سوى مردم ، شعرى سروده شد :
چه خوش بود كه برآيد به يك كرشمه ، دو كار * زيارت شه عبد العظيم و ديدنِ يار
سرانجام در سال 1320 ش براى زيارت به عتبات رفت و پس از مراجعت به شهر رى ، در روز سهشنبه 13 / جمادى الاول / 1365 ق مطابق با 27 / فروردين / 1325 ش در بيمارستان فيروزآبادى به سن 73 سالگى در پى بيمارى وفات يافت ، و در كنار مرقد آيتاللّه حائرى در حرم حضرت معصومه عليها السّلام در قم مدفون گرديد .
- منابع
1 - آثار الحجه 1 / 31 و 2 / 280 .
2 - زندگينامهء رجال و مشاهير ايران 2 / 17 .
3 - شهداى روحانيت 154 .
4 - ظهور و سقوط سلطنت پهلوى .
5 - قيام گوهرشاد .
6 - گنجينهء دانشمندان 3 / 177 و 4 / 619 .
7 - نقباء البشر 1 / 248 .
محمّد تقى بيگ قمى « ارباب » ( - 1311 ق )
از شعراى عهد ناصرى و معاصر و معاشر با ميرزا على اكبر فيض مؤلّف « تذكرهء شعراى قم » ، و عبد اللّه مستوفى مؤلّف « شرح زندگانى من » بوده است .
عبد اللّه مستوفى به مناسبتهاى مختلف در كتاب خود از او به نيكى و عظمت ياد كرده ، و خاطرات خوشى را كه از همصحبتى با محمّد تقى بيگ ارباب و فرزند