دروس خارج را از محضر آيات : ميرزا موسى تبريزى ( صاحب اوثق الوسائل ) و ميرزا حسن مجتهد تبريزى استفاده نمود ، و خود اقدام به تشكيل حوزهء درسى كرد ، و عدهاى از بزرگان را تربيت و پرورش داد ، كه از جملهء آنان حضرات آيات : 1 - ميرزا احمد اهرى ( برادرزادهاش ) 2 - ميرزا قاسم گرگرى 3 - شيخ على اكبر نحوى اهرى 4 - ميرزا على اصغر باغميشهاى 5 - ميرزا مهدى ششگلانى .
آثار از بين رفته
ايشان داراى آثار قلمى بود كه همهء آنها در اختلافات مشروطه از ميان رفت ، از جمله آنها :
1 - حاشيه بر فصول ، در اصول فقه .
2 - حاشيه بر قوانين الاصول .
3 - حاشيه بر مطول .
نقل يك داستان
نوادهء ارجمند ايشان آيتاللّه شيخ محمّد على اهرى ( مقيم تبريز ) از مرحوم آيتاللّه ميرزا احمد اهرى نقل كردند ، كه روزى از ايشان پرسيدم كه : مرحوم جدّ امجدم از لحاظ علم و عمل چطور بود ؟
ميرزا احمد ، چنين پاسخ دادند : از لحاظ عمل مردى خودساخته ، زاهد و عابد بود ، و بايد او را به فرشته تشبيه كرد .
و اما از لحاظ علم : از حضرات آيات ميرزا فتاح شهيدى و ميرزا رضى زنوزى اعلم بود .
درگذشت و اعقاب
وى در سال 1355 ق مطابق با 1315 ش در سن 85 سالگى در تبريز