علوم علاقهء وافرى از خود نشان داد ، چندانكه مايهء شگفتى گرديد . ازآنپس به تحصيل علوم دينى و ادبى پرداخت و با سرعت مراحل تحصيل را طى كرد و به مدارج عاليهء علمى دستيافت .
برقعى ، از حافظهاى نيرومند و سرشار برخوردار بود ، بههمينجهت تحصيلاتش با سرعت پيش رفت . هنوز دوره بيستم از ساليان عمر را طى نكرده بود كه در علوم متداولهء زمان خود بارز گرديد و حلقهء درسى به وجود آورد و دانش پژوهان را بپرورانيد و با همان جديت ، پشتكار ، دانشپژوهى را دنبال كرد و در بيستسالگى پا به مرحلهء اجتهاد گذاشت و از مراجع مهم زمان اجازهء اجتهاد كسب كرد .
اساتيدش در ادب : شيخ جعفر غفرانى و شيخ ابو القاسم نحوى و در منقول :
ميرزا محمّد ارباب و شيخ حسن فاضل و شيخ ابو القاسم قمى « كبير » و درس خارج را از محضر آيات : حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى و ميرزا محمّد حسين نائينى ( در قم ) و سيد ابو الحسن اصفهانى ( در قم ) و معقول را از : ميرزا محمّد ارباب و ميرزا على اكبر حكمى يزدى « تجلّى » استفاده نمود ، سپس به تدريس فلسفه و كلام اشتغال ورزيد .
پس از ورود آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى به قم و تأسيس حوزهء علميه ، برقعى يكى از مشاوران او بود و دربارهء مشكلات روحانيت و وضع تحصيلى طلاب با او تبادل نظر مىكرد . ايشان عقيده داشت كه تحصيلات طلاب بايد با برنامهء پيش رود و از طلاب بايد امتحان به عمل آيد تا آنان كه صلاحيت تحصيل دارند بمانند و در ضمن معتقد بود كه طلاب بايد با زمان پيش بروند و با علوم جديد آشنا شوند . بههرحال ، او از ياوران حاج شيخ عبد الكريم حائرى در سروسامان دادن به وضع حوزه بود و تا حد زيادى هم در بهبود وضع حوزهء علميه اصلاحات به عمل آمد . او نماز جماعت را در مسجد امام حسن عسكرى عليه السّلام بر پا مىنمود .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1050
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٠٥٠