پرتوى از آفتاب اصطفاى مصطفى * زهرهاى از آسمان عصمت زهراستى
صحن او را هست اقصى پايه عزت چنان * كز شرف مسجود سقف مسجد اقصاستى
پستى از صحن حريمش را به پاطاق حرم * كين مكان عزت و آن مسكن غرّاستى
چون تذهيب گنبد مطهر را خاقان خلد آشيان در سنهء يكهزار و دويست و هيجده نمودند ؛ ميرزا محمّد صادق متخلص به ناطق قصيدهاى عرض كرده در مدح حضرت فاطمهء معصومه و ستايش خاقان خلد آشيان و توصيف از گنبد مطهر كه هر مصراع آن تاريخ اتمام گنبد مطهر است . الحق هيچ شاعرى را چنين قدرت نيست و تا به حال چنين كار كمتر شنيده شده است :
بسم اللّه الرحمن الرحيم 1218 به اسم موجود كريم 1218 اين قصيده مسمى به قصيدهء معجزيه است 1218 شصت و دو بيت ( 1218 ) يكصد و بيست و چهار مصراع 1218 .
اين قبه گلبنى است بزيور برآمده * يا پاك گوهريست پر از زيور آمده
اين دوحهايست كامده از جنّة العلاء * يا كوكبى است سعد و منور برآمده
اين زيب عرش يا كه بود گوى آفتاب * يا نور حق كه در همه اشيا برآمده
اين قبه را چه اوج كه با ارتفاع آن * صدر فلك به چشم ملك احقر آمده
وين قبه راست جاى بجايى كه پايهاش * از اوج مهر و ماه و زحل برتر آمده
وين قبهء رفيع بدانجا رسانده قدر * كز قدر با سپهر برين همسر آمده
وين قبه و زمين ز همين رفعت و جلال * عرشى بدهر با فلكى ديگر آمده
وين صحن به ز صحن جنانست بهر آنك * آبش به از بقا و به از كوثر آمده
از دل سؤال كردم و گفتم مرا بگو * كين صحن ازچهرو ز جنان بهتر آمده
دل در جواب گفت كه اينك درين سؤال * عقل طويل قاصر و فهم اقصر آمده
بهتر بود به حسن و علو از جنان در آن * مسكن كه بنت موسى بن جعفر آمده