حبّذا زين بقعهء عالى كه از مجد و شرافت * قبلهء ابدال گشت و كعبه آمال آمد
خوابگاه بضعه موسى بن جعفر كز فروغش * جلوهء موسى عيان در چشم اهل حال آمد
بهر طوف مرقدش سوى قم آمد دخت خسرو * و از ملك فوجى به تكريمش به استقبال آمد
دخت شاه و اخت خسرو عزّة الدوله كز احسان * پيش دستش حاصل دريا و كان پامال آمد
دخت مير هفتمين اخت امام هشتمين آن * كافتابش از شرف چون سايه در دنبال آمد
عصمت كبرا و ناموس نبى همنام زهرا * كافتابى از حيا و عزّت و اقبال آمد
بر رواق او درى بفزود سرتاپا ز خاتم * فتح با بىسخت از اين كارش اندر حال آمد
گفت مصراعى وقار از طبع و شد تاريخ اين در * « كاين در و درگه مطاف عزت و اقبال آمد »
* مؤلف گويد : مصراع آخر 1312 مىشود و چنانچه بخواهيم با سال ساختن در وفق دهد كه 1292 باشد بايد كاف « كاين » را در حساب نياورد .
مسجد بالاى سر : سمت مغرب روضهء مطهره واقع است ابتدا دو مرافق و مكان از بيوتات روضهء مطهره و از بناهاى شاه اسماعيل صفوى بود شاهزاده محمّد تقى ميرزاى حسام السلطنه پسر خاقان فتحعلى شاه در سنه 1234 آن دو مكان را يكى نموده و مسجد كرد . بعدا در اين اواخر برخى از بازرگانان طهران خانهء معروف