گرفته شود 1231 مىشود .
اين دو رباعى از مرحوم فتحعلى خان صبا است كه بر هر تاى از در روضه مطهره يكى از اين دو رباعى به صفحهء طلاء مينا كرده ، به خط آقا مهدى ملكالكتاب طهرانى نوشته شده است :
اين در كه ز سبط خواجهء هر دوسر است * اين جاى سروش و مهبط نور خداست
سايد رخ خود هركه بر اين در امروز * آسوده ز بيم رستخيز فرداست
*
خواهى كه خجل ز اهل محشر نشوى * و از كردهء خويشتن مكدّر نشوى
تا جان بتن و تن به جهانت باقى است * يكلحظه جدا ز خاك اين در نشوى
* اطراف اين در سنگ مرمر است بر آن سنگ اشعارى از قصيدهء فتحعلى خان صبا به خط آقا مهدى ملكالكتاب نوشته شده است :
اين بارگاه بضعهء موسى بن جعفر است * كز خاك پاك غيرت گو گرد احمر است
اين آستان آن حرم آمد كه جبرئيل * در بام عرش پايهء آن چون كبوتر است
كوثر نتيجهايست ز آب زلال او * كز ابر چشم زاير اين در مقطر است
در آب آن لطافت تسنيم مدغم است * در خاك اين طراوت فردوس مضمر است
لبيك زايران و خروش معلمان * صدره ز صوت شهپر جبريل خوشتر است
اين زيب و فر كه زيب و فر از اين حرم گرفت * هم از ارادت ملك دادگستر است
رشك بهشت و غيرت ايوان آسمان * از همت خديو جهان بو المظفر است
داراى عهد فتحعلى شه كه تيغ او * در راه فتنه ثانى سد سكندر است
چون داده زيب افسر ازين خاك آستان * گردونش آستانه و خورشيدش افسر است
زان رو كه روى سوده بر اين در ز روى صدق * رخسار خسروانش زمينساى بر در است