دو در سيمين در طرف مشرق روضه كه يكى به روضه مطهره و ديگرى به رواق باز مىشود ، تقديمى مرحوم حسينقلى خان نظام السلطنه است . در اوّل كه به روضه باز مىشود اين اشعار از شوريده شاعر نابيناى شهير شيراز در وسط در و دور آن به خط ميرزا محمّد ابراهيم خوشنويس مشهور به « ميرزا عمو » نوشته شده است :
تبارك اللّه از اين بقعهء بهشت طراز * كه بر گذشته نشيبش سپهر را ز فراز
فضاى او چو فضاى ارم نشاطافزا * هواى او چو هواى بهشت غمپرداز
به خاك اوست نهان طرفه گوهرى كز قدر * ز هفت گوهر اين نه صدف بود ممتاز
به نام فاطمهء معصومه آفتاب حيا * كه اخت خسرو طوس است و دخت شاه حجاز
گل حديقهء عصمت كه از نهيب عفاف * نسيم را بسرا پردهاش نبود جواز
به دور باش حيا ، آفتاب گردون را * ز پيش رانده همى تا به چرخ چارم باز
اگر مطيع نياكان او نبد داود * نبد به ساز خلافت چنين بلندآواز
بر آستانش كه محراب راستان حق است * سپهر پشت به خم كرده از براى نماز
چو گشت ماه تموز از هزار و سيصد و ده * به عهد ناصر دين پادشاه بندهنواز
شهى كه از اثر بأس و نيروى عدلش * سپاس ميش كند گرگ و پاس تيهو باز
نظام سلطنه آن مير سرفراز درى * ز نقره كرد درين كاخ دلفروز فراز
يگان برادر رادش خجسته سعد الملك * كه در سعادت بر مشترى فروشد ناز
دو گوهر از يك درج و دو اختر از يك برج * به كارسازى دولت به هم شده دمساز
به كار خير چه علم و خرد به هم همدست * به بذل نور چو شمس و قمر به هم انباز
سهخواهران كه برين هفت باب گردونند * ز جود اين دو برادر كنند كسب جهاز
از اين درى كه به قم باز شد از اين دو امير * گذشت فره قم از ديار روم و طراز
پى سرودن تاريخ اين در سيمين * صلا زدند بشوريده شاعر شيراز
سرود منطق شوريده بهر تاريخش * « درين رواق همايون در جنان شده باز »
( 1310 )