[ 352 ] عبد اللّه بن طاهر بن فارس تاجر
ابو المظفر عبد اللّه بن طاهر بن فارس تاجر ، معروف به خيّاط ، از جمله محدّثان صاحب نام بلخ بوده است . ابو الحسن على بن محمّد بن علّاف ، معروف به حاجب رواياتى را از طريق وى نقل كرده است « 1 » .
[ 353 ] عبد اللّه بن عبد الرحمان بلخى صوفى
لسان الدين ابو محمّد عبد اللّه بن عبد الرحمان بلخى صوفى ، ساكن مصر بود ، عماد الكاتب در كتاب برق الشامى اينگونه او را معرفى مىكند : اللسان الصوفى البلخى ، شيخ من أهل بلخى ، قد عاين العقد و الفسخ ، و لا لبس العفار و المرخ ، و جاور بغداد و الكرخ ، و خلف وراءه إلى المشيب الشرح ، و طالما نصب الفنّح و أصاب الفرخ ، و هو طريف ظريف ، عفيف نظيف ، ثقيل خفيف ، لا يأكل وحده و لو أنه رغيف ؛ و ذكر كلاما طويلا من هذا يصف ضيافته « 2 » .
[ 354 ] عبد اللّه بن عبيد بلخى
خواجه عبد اللّه بن عبيد بلخى از عرفاى بلخ بود . اين مرد بزرگ توفيق يافت كه هجده بار به زيارت بيت اللّه الحرام مشرف شود . آخرين مسافرت عبيد در سال 1130 ه . انجام گرفت و پس از بازگشت به وطن به سبب جوّ ناسالم و اغتشاش داخلى به هندوستان رفت . مدتى در كشمير اقامت كرد ؛ امّا در سال 1137 ه . به بحرين رفت . در سال 1139 ه . پس از دو سال اقامت در بحرين به مدينهء منوّره مشرّف شد و در شهر رسول
هامش
( 1 ) - الانساب ، سمعانى ، ج 4 ، ص 4 ؛ ج 9 ، ص 417 .
( 2 ) - مجمع الآداب فى معجم الالقاب ، ج 4 ، ص 294 .