مشايخ عرب و عجم و شام و عراق رسيد و از آنها كسب فيض كرد و سرانجام در سال 1139 ه . در شهر كشمير درگذشت « 1 » .
[ 344 ] عبد اللّه بن احمد بن محمّد بن سنان بلخى
ابو محمّد عبد اللّه بن احمد بن محمّد بن سنان بلخى ، از محدّثان برجستهء بلخ به شمار مىرفت . وى روايات خود را از طريق استادش ابو عثمان سعيد بن محمّد بن نصر ماهانى و ديگران نقل مىكرده است . نيز شاگردش ابو اسحاق ابراهيم بن احمد بن ابراهيم مستملى از وى رواياتى نقل كرده است « 2 » .
[ 345 ] عبد اللّه بن احمد بن محمود كعبى بلخى
ابو القاسم عبد اللّه بلخى كعبى در سال 273 ه . در بلخ ديده به جهان گشود . وى از جمله بزرگان و متكلّمان مشهور و نيز رئيس طايفهء معتزله بود و اين فرقه از معتزليها را « كعبيه » مىگويند ، او در علم كلام يد طولايى داشت و همانطور كه از نامش پيداست ، به بنى كعب منسوب است . وى در بلخ تولد يافته و به همين مناسبت به بلخ نسبت داده شده و مىدانيم كه بلخ يكى از شهرهاى خراسان قديم و يا خراسان بزرگ بوده است « 3 » .
كعبى بلخى در قرن سوم هجرى مىزيسته و ميان او و ابن قبّهء رازى مباحثات و مناظرات كتبى در مسائل امامت صورت گرفته است « 4 » .
كعبى بلخى در علم كلام ، سخنان جالبى دارد و از متكلّمان مشهور زمان خود به شمار
هامش
( 1 ) - خزينة الاصفياء ، ص 661 .
( 2 ) - الاكمال ، ج 4 ، ص 452 .
( 3 ) - الكنى و الالقاب ، ج 3 ، ص 100 ؛ الفرق بين الفرق ، ص 175 - 181 ؛ طبقات المعتزله ، ابن مرتضى ، ص 88 .
( 4 ) - خدمات متقابل اسلام و ايران ، ص 702 .