[ 649 ] محمّد حسين بن محمّد معصوم بن بقا حسين خرمى سمنگانى
ميرزا محمّد حسين خرمى در روستاى خرم از توابع سمنگان ديده به جهان گشود .
وى مدت كوتاهى به كابل رفت و دوباره به زادگاهش بازگشت . او در ادبيات و شعر اقتدار كامل داشت و ديوان مكمل را ترتيب داد كه حاوى مطالب متنوع است . ميرزا محمّد حسين در سال 1330 ه . در زادگاه خود خرّم وفات كرد و در آن محل دفن شد .
ميرزا محمّد حسين علاوه بر ذوق شاعرى كه داشت ، از خطاطان و خوشنويسان عصر خود بهشمار مىرفت و خط نستعليق را نيكو مىنوشت . نيز از علم نجوم ، جفر و رمل آگاهى داشت . ابيات ذيل از اوست « 1 » :
ياد ايامى كه در عالم بساطى داشتيم * با همه ياران همدم انبساطى داشتيم
انقلابات جهان را چشم عبرت بين كجاست * ورنه در عبرتسرا ما هم نشاطى داشتيم
گردش دوران گردون جمله را برباد داد * منزل و مأوا به هرجايى رباطى داشتيم
چشم بگشاى اى حسين و عبرت از عالم بگير * ديده بودى پيش از اين ما هم بساطى داشتيم
[ 650 ] محمّد رضا بلخى
محمّد رضا بلخى از علماى سدهء دوازدهم هجرى است . او تأليفات زيادى دارد ؛ از جمله كتاب روضة الانشاء كه در دو روضه نوشته شده است .
هامش
( 1 ) - دايرة المعارف آريانا ، ج 3 ، ص 617 .