ثقه و درست را رها مىكردند نقل مىكرد « 1 » .
ابو حاتم رازى مىگويد : محمّد بن ازهر جوزجانى حديث تدريس مىكرد ، و رواياتش را از طريق يحيى بن سعيد قطان و فريابى نقل مىكرد . راويانى چون ابو دردا عبد العزيز بن منيب مروزى ، احمد بن سلمه نيشابورى از طريق جوزجانى رواياتى را نقل كردهاند « 2 » .
حاكم مىگويد : جوزجانى ثقه و امين است ، و ابن حبّان او را ثقه مىداند « 3 » .
[ 597 ] محمّد بن اسحاق بن اسماعيل بن صلت بلخى
ابو سعيد محمّد بن اسحاق بن اسماعيل بن صلت سمسار بلخى ، از محدّثان عصر خود بهشمار مىرفت . وى از شاگردان محمّد بن تميم فريابى بود و از طريق او روايتى را نقل كرده است ، امّا براى اينكه محمّد بن تميم فريابى مشهور به جعل حديث است ، اين روايات صحيح نيست « 4 » .
[ 598 ] محمّد بن اسحاق بن حرب لؤلؤى بلخى
ابو عبد اللّه محمّد بن اسحاق بن حرب لؤلؤى بلخى ، معروف به ابن ابى يعقوب از جمله حفّاظ عصر خود بهشمار مىرفت . وى در بسيارى از علوم ، مانند علم حديث ، تاريخ و ادبيات صاحبنظر بود . او به بغداد رفت و در اين شهر ساكن شد ، با علما و حفّاظ بغداد مجالست و همنشينى داشت و با آنها در علوم مختلف مناظره و مذاكره مىكرد . وى در شهر بغداد همچنين كرسى تدريس حديث داشت .
هامش
( 1 ) - الكامل فى الضعفاء ، ج 7 ، ص 302 .
( 2 ) - الجرح و التعديل ، ج 7 ، ص 309 .
( 3 ) - الضعفاء الكبير ، ج 4 ، ص 32 ؛ الضعفاء و المتروكين ، ج 3 ، ص 39 .
( 4 ) - تاريخ جرجان ، ص 221 - 222 ؛ و نيز ر . ك : لسان الميزان ، ج 5 ، ص 753 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 475 .